دیابت به شرایطی گفته می شود که مقدار گلوکز (قند) در خون بسیار بالا باشد. گلوکز اصلی ترین منبع انرژی در بدن شما است. اما هنگامی که میزان گلوکز در خون، به مدت طولانی بسیار بالا باشد، می تواند به اندام های خاصی از بدن صدمه وارد کند.

گلوکز از شکسته شدن غذاهای کربوهیدراتی و آزاد شدن آنها به درون جریان خون حاصل می شود. غذاهای دارای کربوهیدرات شامل نان، برنج، سیب زمینی، میوه و شیر می باشند . پانکراس یا لوزالمعده بخشی از بدن است که درپشت معده قرار دارد و هورمونی به نام انسولین را درون خون آزاد می کند.

انسولین عامل انتقال گلوکز از خون به درون سلول های مشخصی ازبدن می باشد، که گلوکز در آن سلول ها تبدیل به انرژی می شود. ما این انرژی را برای راه رفتن، صحبت کردن، فکر کردن و انجام بسیاری از فعالیت هایمان مورد استفاده قرار می دهیم.

هنگامی که انسولین وجود نداشته باشد، یا مقدار آن کافی نباشد، ویا انسولین تولید شده گلوکز را به درستی ازخون خارج نکند، دیابت رخ می دهد.
در حال حاضر درمانی برای دیابت وجود ندارد.

علائم بالا بودن گلوکز (قند) خون

۱ .تکرر ادرار در شب و روز
۲ .تشنگی / خشکی دهان
۳ .خستگی/ کمبود انرژی
۴ .تاربینی
۵ .عدم بهبود سریع زخم ها
۶ .عفونت ها به عنوان مثال عفونت ادراری یا پوستی

۷ .احساس سوزن سوزن شدن در پا
۸ .خارش پوست

انوع دیابت

شایع ترین انواع دیابت عبارتند از:

• دیابت نوع اول
• دیابت نوع دوم
• دیابت بارداری

دیابت نوع اول

این نوع دیابت می تواند در هر سنی اتفاق بیفتد، اما معمول در کودکان و افراد جوان رخ می دهد. در دیابت نوع اول دستگاه ایمنی یا دفاعی بدن سلول های سازنده انسولین را از بین می برد. در نتیجه غده پانکراس (لوزالمعده) قادر به تولید انسولین نخواهد بود. پیشرفت بیماری دیابت نوع اول به شیوه زندگی مثال خوردن بیش از اندازه قند، به اندازه کافی ورزش نکردن و یا داشتن اضافه وزن مربوط نمی شود.
نشانه های دیابت نوع اول معمولا بسیار سریع اتفاق افتاده و عبارتند از:

• احساس تشنگی بسیار زیاد
• تکرر و افزایش ادرار
• کاهش وزن بصورت ناگهانی (علیرغم داشتن اشتهای طبیعی یا اشتهای زیاد)
• خستگی
• احساس ناخوشی عمومی
• درد شکمی ، تهوع و استفراغ
• تغییرات خلقی

تغییرات خلقی در دیابت

اگر دیابت به موقع تشخیص داده نشود، سطح قند خون بسیار بالا می رود، و هنگامی که بدن نتواند گلوکز کافی برای تولید انرژی از خون دریافت کند، شروع به تجزیه چربی ها می کند. تجزیه مقادیر زیاد چربی منجر به تولید ”کتون ها“ می شود. سطح بالای کتون و مقادیر بالای گلوکز خون بسیار خطر ناک بوده و نیاز به درمان پزشکی فوری دارند. در صورت عدم درمان، حال بیمار بدتر خواهد شد و نشانه های زیر بروز پیدا می کند:

• تنفس سریع یا عمیق
• کم شدن آب بدن و استفراغ
• حالت کما

درمان دیابت نوع یک، انسولین است که باید فورا شروع شود و در تمام عمر ادامه یابد. موارد زیر باید برای کنترل این نوع دیابت در نظر گرفته شود:

• متعادل کردن مقدار غذا، انسولین و ورزش
• اندازه گیری منظم قند خون
• شیوه زندگی سالم

دیابت نوع دوم

معمولا افراد بالای ۴۰ سال به این نوع از دیابت مبتلا می شوند. با این حال امروزه این بیماری در افراد جوان تر، از جمله کودکان دیده شده است. اصلی ترین عامل افزایش این نوع دیابت در افراد جوان انتخاب شیوه زندگی نادرست است.

عدم فعالیت و استفاده از غذاهای بی کیفیت می تواند منجر به افزایش وزن، مخصوصا درناحیه دورکمر شود . در نتیجه بدن قادر به استفاده مناسب از انسولین نخواهد بود (مقاومت به انسولین) و سطح گلوکز خون بالا خواهد رفت. دیابت نوع دو به کندی شروع می شود.

دیابت نوع دو زمینه های ارثی دارد بنابر این کودکان و نوه ها در معرض خطر هستند. اما خوب است بدانید که انتخاب شیوه زندگی سالم، خصوصا افزایش فعالیت فیزیکی، استفاده از غذا های سالم و نیز کاهش وزن، موجب جلو گیری از ابتلا به دیابت نوع دو یا تاخیر در ابتلا به آن می شود. به همین دلیل، آگاهی از این که چه میزان در معرض ابتلا به دیابت نوع دو هستید ، بسیار مهم است.

علائم دیابت نوع دو ممکن است شامل تکرر ادرار، تشنگی، تاری دید، عفونتهای پوستی، بهبود کند زخم ها، سوزن سوزن شدن و بی حسی در پاها باشد. اما اغلب یا هیچ علامتی وجود ندارد و یا آنها تشخیص داده نمی شوند. پس از تشخیص این نوع دیابت، باید میزان قند خون را هر چه سریع تر به حد مطلوب رساند و در همان سطح نگاه داشت تا از عوارض آن جلو گیری شود.

اولین قدم برای کنترل این بیماری، انتخاب مواد غذایی سالم و فعالیت ورزشی منظم می باشد . با این حال، دیابت یک بیماری پیشرونده است و ممکن است با گذشت زمان، بیمار نیاز به استفاده از داروهای خوراکی یا انسولین پیدا کند.

دستوراتی برای کنترل دیابت نوع دو

• فعالیت فیزیکی (به عنوان مثال: راه رفتن): سعی کنید به طور متوسط درهر روز از هفته سی دقیقه فعالیت فیزیکی داشته باشید. البته با پزشک خود هماهنگ کنید.
• اتخاذ یک برنامه غذایی سالم
• کاهش وزن یا نگهداشتن وزن در یک حد مطلوب
• کاهش مصرف نمک
• نوشیدن مقدار زیادی آب
• مراجعه به مرکز مراقبت دیابت برای بررسی و کنترل سلامتی شخص به طور منظم از جهت قند خون، فشار خون، کلسترول، عملکرد کلیه و اعصاب ، چشم ها و سلامتی دهان و دندان ها
• مراقبت از پاها، به طور روزانه باید چک شوند.
• ترک سیگار
• مراقبت منظم از دندان برای جلوگیری از مشکلات دندان و لثه

دیابت حاملگی

دیابت حاملگی

این نوع از دیابت در دوران بارداری رخ می دهد و معمولا پس از تولد نوزاد از بین می رود. در دوران بارداری، جفت هورمون هایی را برای کمک به رشد و نمو جنین تولید می کند. این هورمون ها در عمل انسولین در بدن مادر اختلال ایجاد می کنند. در نتیجه ، نیاز به انسولین در دوران بارداری دو تا سه برابر بیشتر از حد طبیعی است . اگر بدن قادر به تولید انسولین کافی برای این مقدار نیاز اضافی نباشد، دیابت حاملگی عارض می شود.

آزمایشات مربوط به دیابت حاملگی درحدود هفته بیست و چهارم تا بیست و هشتم بارداری انجام می شود. دیابت حاملگی ممکن است در حاملگی بعدی نیز دوباره اتفاق بیفتد.

اگر سطح قند خون بالاتر از حد طبیعی باقی بماند ، ممکن است منجر به رشد زیاد نوزاد شود که این به نوبه خود زایمان را مشکل تر خواهد کرد . این مسئله همچنین می تواند خطر ابتلا نوزاد به دیابت در سالهای بعدی عمرش را افزایش دهد.

اگر شما دچار دیابت حاملگی شدید ، چه کار هایی را باید انجام بدهید؟

لازم است با یک مشاور دیابت، متخصص تغذیه، متخصص غدد داخلی و متخصص زنان و زایمان مشاوره داشته باشید. کنترل این بیماری با تغذیه سالم برای مادر و ورزش متعادل به همراه بررسی سطح قند خون به طورمنظم انجام می شود.

بهتر است بجای استفاده از۳ وعده غذای پر حجم، در طول روز چندین وعده غذای مختصر اما مقوی و مغذی که برای شما و کودکتان مفید باشد، مصرف کنید. این کار موجب کاهش تقاضای انسولین از پانکراس نیز می شود.

کسانی که بیشتر در معرض خطر ابتال به دیابت حاملگی هستند عبارتند از:

• خانم هایی با بیش از سی سال سن
• خانم هایی با سابقه خانوادگی دیابت نوع دوم
• خانم هایی که اضافه وزن دارند.
• خانم های بومی یا ساکنان جزایر تنگه تورس
• گروه هایی از نژاد های مشخص بویژه ساکنان جزایر اقیانوس آرام ، مردم شبه قاره هند و آ سیائی ها
• خانم هایی که در حاملگی های قبلی دیابت حاملگی داشته ند.

خطر ابتلا به دیابت نوع دوم در زنانی که دیابت حاملگی داشته اند بسیار زیاد است. اکیدا توصیه می شود شش الی هشت هفته بعد از زایمان تست تحمل گلوکز را دهند  و از آن پس هر ۱ یا ۲ سال یک بار، این تست را انجام دهند.

دیابت به شرایطی گفته می شود که مقدار گلوکز (قند) در خون بسیار بالا باشد. گلوکز اصلی ترین منبع انرژی در بدن شما است. اما هنگامی که میزان گلوکز در خون، به مدت طولانی بسیار بالا باشد، می تواند به اندام های خاصی از بدن صدمه وارد کند.

گلوکز از شکسته شدن غذاهای کربوهیدراتی و آزاد شدن آنها به درون جریان خون حاصل می شود. غذاهای دارای کربوهیدرات شامل نان، برنج، سیب زمینی، میوه و شیر می باشند . پانکراس یا لوزالمعده بخشی از بدن است که درپشت معده قرار دارد و هورمونی به نام انسولین را درون خون آزاد می کند.

انسولین عامل انتقال گلوکز از خون به درون سلول های مشخصی ازبدن می باشد، که گلوکز در آن سلول ها تبدیل به انرژی می شود. ما این انرژی را برای راه رفتن، صحبت کردن، فکر کردن و انجام بسیاری از فعالیت هایمان مورد استفاده قرار می دهیم.

هنگامی که انسولین وجود نداشته باشد، یا مقدار آن کافی نباشد، ویا انسولین تولید شده گلوکز را به درستی ازخون خارج نکند، دیابت رخ می دهد.
در حال حاضر درمانی برای دیابت وجود ندارد.

علائم بالا بودن گلوکز (قند) خون

۱ .تکرر ادرار در شب و روز
۲ .تشنگی / خشکی دهان
۳ .خستگی/ کمبود انرژی
۴ .تاربینی
۵ .عدم بهبود سریع زخم ها
۶ .عفونت ها به عنوان مثال عفونت ادراری یا پوستی

۷ .احساس سوزن سوزن شدن در پا
۸ .خارش پوست

سیگار کشیدن و دیابت

دخانیات اثرات زیان بخش بسیار زیادی برای سلامتی همه افراد، بخصوص بیماران دیابتی دارد. احتمال ابتلا به بیماری قلبی یا بروز سکته در بیماران دیابتی سیگاری سه برابر بیشتر از بیماران دیابتی غیر سیگاری است.

مصرف سیگار موجب افزایش قند خون، کاهش میزان اکسیژن رسانی به بافت های بدن، افزایش میزان چربی در خون، تنگ شدن رگ های خونی و آسیب رسیدن به آنها و افزایش فشار خون می شود . و همه این موارد خطر حمله قلبی و سکته مغزی افزایش می دهند . سیگار همچنین می تواند موجب اختلال در خون رسانی به پاها شود.

میزان قند خون کسانی که سیگار را ترک می کنند باید پیوسته تحت کنترل باشد. زیرا ممکن است در این افراد، بعد از ترک سیگار سطح قند خون پائین آمده باشد و نیاز به تنظیم دوز دارو داشته باشند.

افراد دیابتی بهتر است در مورد امکانات و خدمات موجود برای کمک به ترک سیگار با پزشک خود مشورت کنند.

عوامل خطر ساز دیابت

عوامل خطر ساز دیابت

عوامل خطرساز برای دیابت نوع دوم عبارتند از:

• سابقه خانوادگی بیماری دیابت
• اضافه وزن و سن بیش از ۴۵ سال
• بیماری های قلبی، حمله قلبی یا سکته مغزی
• فشار خون بالا و سن بیش از ۴۵ سال
• کسانی که بیش از ۵۵ سال سن دارند.
• کلسترول خون بالا
• قند خون بالا در طول دوران بارداری (دیابت حاملگی)
• میزان قند خون بالا تر از حد طبیعی
• بومیان، جزیره نشینان تنگه تورس، ساکنان جزایر اقیانوس آرام، شبه قاره هند و یا مردمی که دارای زمینه های فرهنگی و بومی چین می باشند.
• زنان با سندرم تخمدان پلی کیستیک

کودکان و بزرگسالانی که اضافه وزن دارند، یا دچار تشنگی زیاد، تکرر ادرار و خستگی مفرط می باشند، و یا  کسانی که سابقه خانوادگی ابتلا به دیابت را دارند، نیز باید برای دیابت آزمایش شوند.

یکی از مهمترین عوامل خطر ساز برای بروز دیابت، زمینه های ارثی و خانوادگی است. این به این معنی است که اگر فردی دیابت داشته باشد ، خطر ابتلا به دیابت در بین اعضا خانواده (مثال برادر، خواهر، فرزندان و نوه ها) بسیار زیاد است.

خانواده شما باید از اهمیت شیوه صحیح و سالم زندگی به منظور جلوگیری یا تاخیر در دیابت نوع دوم آگاه باشند. فعالیت ورزشی منظم و انتخاب مواد غذایی سالم در کاهش بروز دیابت نوع دوم بسیار مؤثر می باشند.

افرادی که بیشتر در معرض خطر دیابت نوع دو هستند، باید هر سال توسط دکتر از نظر شروع احتمالی ابتلا به دیابت مورد آزمایش قرار گیرند.

تیم مراقبت سلامت در بیماری دیابت

دیابت یک بیماری مادام العمر است. پزشک متخصص برای پشتیبانی، مشاوره و پاسخ گویی به سوالات شما در دسترس است.

تیم مراقبت و درمان دیابت شما شامل افراد زیر است:

✅ دکتر خانوادگی شما که مراقب بیماری دیابت شما است و اگر لازم باشد شما را به متخصصین پزشکی دیگر ارجاع خواهد داد. انجام تست های دیابت شما بر عهده دکتر خانوادگی شما است.

✅ متخصص غدد داخلی در بیماری دیابت تخصص دارند. بسیاری از افراد دیابتی نوع اول به متخصصین غدد مراجعه می کنند. بیماران دیابتی نوع دوم در صورتی که مشکلی در رابطه با کنترل دیابت خود داشته باشند یا زمانی که نیاز به درمان با انسولین داشته باشند، به متخصص غدد مراجعه می کنند.

✅ متخصص تغذیه می تواند به سوالات شما در مورد تغذیه سالم برای خود و خانواده تان پاسخ دهد.

✅ متخصص فیزیولوژی ورزش می تواند صرف نظر از سن، توانایی ها و ناتوانی های شما، یک برنامه فعالیت جسمانی متناسب با شرائط شما، طراحی کند.

✅ متخصص بیناسنجی، چشم و بینایی شما را در رابطه با بیماری دیابت بررسی خواهد کرد. بعضی از دیابتی ها نیاز به مراجعه به چشم پزشک دارند که تخصص ویژه ای در بیماری ها و مشکلات بینایی افراد دیابتی دارد.

✅ یک Podiatrist، متخصص بیماریهای مربوط به پا و درمان آنهاست. بسیاری از آن ها تخصص ویژه ای در مراقبت و درمان ”زخم پای دیابتی ”دارند.

✅ دندانپزشک، دندان ها و لثه های شما را بررسی خواهد کرد.

✅  بعضی مواقع بیماران دیابتی در مواجهه و رفع فشار و مشکلات هر روزه بیماری خود، مشکلاتی دارند. مددکاران اجتماعی و روانشناسان می توانند در این موارد کمک نمایند. در اکثر مواقع دکتر خانوادگی یا مربی دیابت شما می توانند شما را به این خدمات راهنمایی و معرفی کنند.

✅ گاهی متخصصین دیگر نیز مورد نیاز هستند. کودکان و نوجوانان مبتلا به دیابت باید به متخصص غدد اطفال یا پزشک متخصص اطفال مراجعه نمایند.

✅ زنان دیابتی که تصمیم به بارداری دارند یا زنانی که حامله هستند و یا خانم هایی که مبتال به دیابت حاملگی هستند باید به متخصص زایمان و متخصص غدد داخلی مراجعه کنند. اگر عوارض ناشی از دیابت بروز کرده باشد، ممکن است مراجعه به متخصصان پزشکی دیگری نیز مورد نیاز باشد.

داروسازان نیز در مدیریت و کنترل بیماری شما نقش بسیار مهمی را ایفاء می کنند. آن ها اطلاعات ویژه ای از چگونگی عملکرد دارو ها و تداخل احتمالی آنها ارائه می دهند.

چه اقداماتی برای کنترل منظم سلامتی توصیه می شود؟

کنترل منظم سلامتی به کاهش خطر پیشرفت عوارض دیابت کمک می کند. موارد توصیه شده جهت کنترل سلامتی عبارتند از:

تغذیه سالم برای بیماران دیابتی

عمل غذا خوردن تنها تامین مواد غذایی ومواد ساختمانی برای بدن نیست، بلکه خوردن در واقع یک تجربه لذت بخش و اجتماعی است.

دیابت نباید شما را از لذت بردن از غذا و غذا خوردن با دوستان و خانواده محروم کند. شما هنوز می توانید از موارد وموقیعت های خاص مانند جشن ها و مراسم مذهبی در خانواده، اجتماع، مدرسه وغیره لذت ببرید. غذاهایی که می خورید و زمان مصرف آن ها را به متخصص تغذیه ، مشاور دیابت و دکتر خود اطلاع دهید. غذا و داروهای دیابت شما می تواند با شیوه زندگی و روال عادی زندگی خانوادگی شما وفق داده شود(سازگار شود). با این حال شما ممکن است نیاز به ایجاد تغییرات در عادات غذا خوردن خود برای کنترل دیابت و سالم ماندن داشته باشید.

نکته بسیارمهم این است که هر رژیم غذایی که برای شما توصیه می شود، باید متناسب با نیازهای شما طراحی شده باشد. متخصص تغذیه میتوانند در این زمینه به شما کمک کنند.

چرا خوردن غذای سالم مهم است؟

یکی از مهمترین بخش های مدیریت و کنترل دیابت داشتن یک رژیم غذایی سالم است.

با تغذیه سالم می توانید مقدار گلوکز خون (قند خون)، کلسترول و فشار خون خود را کنترل کنید. یک رژیم غذایی سالم همچنین می تواند به شما برای داشتن و حفط وزنی ایده آل کمک کند. داشتن اضافه وزن کنترل بیماری دیابت را دشوارتر می سازد، از این رو مهم است که یک رژیم غذایی سالم برای کمک به کم کردن وزن اضافی و کنترل بهتر بیماری قندتان داشته باشید.

نکته بسیارمهم این است که هر رژیم غذایی که برای شما توصیه می شود، باید متناسب با نیازهای شما طراحی شده باشد. متخصص تغذیه میتوانند در این زمینه به شما کمک کنند.

رژیم غذایی سالم برای بیماران دیابتی چیست؟

رژیم غذایی دیابتی ها

تغذیه سالم برای بیماران دیابتی در واقع با رژیم غذایی سالمی که برای سایر افراد توصیه می شود، یکسان است.

غذاهای توصیه شده در یک رژیم غذایی سالم عبارتند از:

• غلات پر فیبر شامل غلات سبوس دارمخصوص صبحانه، نان سبوس دار یا نان حاوی غلات، نان سبوس دار لبنانی، نان pitta ، پاستای سبوس دار و برنج برشته، نان یا chapatis( نوعی نان) که با آرد سبوس دار تهیه شده است.

• دو وعده میوه و پنج یا بیشتر ازپنج وعده سبزیجات در هر روز

• حبوبات مانند لوبیای پخته، لوبیای چشم بلبلی، لوبیا سفید و لوبیا قرمز ، نخود و مواد غذایی تهیه شده از نخود (حموس و فلافل)، لوبیای خشک و عدس

• روزانه یک تا دو وعده گوشت بدون چربی ، ماهی، مرغ بدون پوست و یا جایگزین آن. غذاهای جایگزین عبارتنداز حبوبات، سویا، تخم مرغ، آجیل و انواع غلات

• غذاهای لبنی مانند شیر ، پنیر و ماست، که باید برای همه افراد بالای دو سال کم چرب یا بدون چربی باشد. محصولات سویای غنی شده با کلسیم جایگزین خوبی برای کسانی که نمی توانند لبنیات را مصرف کنند، می باشد.

• انواع چربی ها بویژه چربی اشباع شده مثل کره، خامه، پنیر سفید فتا، روغن حیوانی، گوشت های چرب و پوست مرغ، شیر نارگیل / خامه آن ، ماست چکیده (لبنه) و سس مایونز را از رژیم غذایی خود حذف کنید.

• میزان مصرف چربی را به حد کم تا متوسط تقلیل دهید.

• از اضافه کردن نمک به غذا خود داری کنید. غذاهای بی نمک یا کم نمک مثل آجیل بی نمک مصرف کنید.

غذاهای شور مانند ترشی سبزیجات ، زیتون، پنیر سفید فتا و گوشتهای فرآیند شده رامحدود کنید.

• شکر را در حد متوسط و متعادل مصرف نمائید و ازغذاهای سرشار ازقند اضافه شده مثل عسل، مربا، انواع نوشابه ها، و شیرینی جات اجتناب کرده و یا مصرف آنها را به حد اقل برسانید. از ریختن بیش از ۳ قاشق چای خوری شکر در چای خود داری کنید.

• مقدار زیادی آب بنوشید.

چگونه می توانم میزان گلوکز (قند) خون خود را در حد توصیه شده نگه دارم؟

نکته بسیار مهم این است که افراد مبتلا به دیابت سعی کنند با فعالیت بدنی منظم، تغذیه سالم و درمان مناسب (داروها) و/ یا انسولین در صورت لزوم) قند خون خود را در حد مطلوب نگه دارند.

برای این کار می توانید دفعات مصرف مواد غذایی روزانه خود را در طول روز بیشتر کنید (یعنی در روز حداقل ۳ وعده به طورمنظم غذا بخورید)؛ مقدار غذای هر وعده خود را کمترکنید، و بیشتر غذاهای پر فیبر،کم چربی و دارای کربوهیدرات با شاخص قند خون کمتر انتخاب کنید. اگر به دلایل مذهبی و یا دلایل دیگر می خواهید، روزه بگیرید، ابتدا با پزشک خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که روزه برای شما ضرری نداشته باشد.

برای اینکه بتوانید یک تعادل صحیح بین مقدار قند خون، غذای دریافتی، ورزش و داروهای دیابت، در صورت مصرف، ایجاد کنید، لازم است وضعیت شما به طور منظم توسط متخصص تغذیه بررسی و کنترل شود. متخصص تغذیه ممکن است به شما توصیه کند که نوع یا اندازه غذایی را که مصرف می کنید تغییر دهید تا از این طریق به حفظ سلامت شما کمک کند. متخصصین تغذیه سعی می کنند متناسب با غذاها و روش های پخت و پزی که شما به طور سنتی استفاده می کنید، برای شما برنامه ریزی کنند تا به نتیجه مطلوب تری برسند.

در غذا چه چیزی است؟

احتمالا در مورد این مواد چیزهایی شنیده اید:

• کربوهیدرات
• فیبر
• پروتئین
• چربی
• ویتامین ها و مواد معدنی

اینها مواد مغذی نامیده می شوند و به بدن برای درست کارکردن و سالم ماندن کمک می کنند. مواد مغذی درغذاها وجود
دارند. شما می توانید اطلاعات بیشتر، در مورد هریک از این مواد مغذی را در زیر پیدا کنید.

کربوهیدرات ها

کربوهیدرات ها بهترین منبع انرژی برای بدن هستند. کربوهیدرات ها پس از خورده شدن، شکسته میشوند و به شکل گلوکز در جریان خون در می آیند. مصرف غذا بصورت وعده های غذائی منظم و تقسیم مواد غذایی کربوهیدراتی به طور مساوی در طول روز می تواند بدون ایجاد اختلال در میزان گلوکز (قند) خون ، مقدار انرژی مورد نیاز بدن شما را تأمین کند.

غذاهای کربوهیدراتی عبارتند از:

• نان و غلات مانند: گندم سیاه یا چاودار، گندم پرک/ بلغور، برنج، couscous ،سمولینا، نان لواش، نان لبنانی، نان هندی (Chapati)، نان Pitta، خمیر پیتزا، پاستا (ماکارونی)، نودل (ماکارونی رشته ای بلند) ورشته فرنگی یا ورمیشل
• شیر و ماست
• میوه
• سبزیجات نشاسته دار و حبوبات (به عنوان مثال سیب زمینی، ذرت، نخود، عدس، لپه، لوبیا قرمز)
• قند و غذاهای شیرین (به عنوان مثال عسل، مربا، نوشابه، بیسکویت، شیرینی، کیک و شیرینی های دیگر)

بسیاری از این مواد غذایی، به جز قند و غذاهای شیرین، سایر مواد مغذی مهم برای کمک به حفظ سلامت بدن شما رافراهم میکنند. بسیارمهم است که این غذاها را هر روزمصرف کنیم.

خوردن مقدار زیاد کربوهیدرات به عنوان مثال یک بشقاب بزرگ برنج یا بیش از دو نان با مقدار زیادی میوه ممکن است میزان قند خون شما را بیش از حد افزایش دهد. همچنین پر خوری بیش از حد بطور مداوم ، حتی اگر آن ماده غذایی سالم باشد، باعث افزایش وزن می شود. داشتن اضافه وزن ،مدیریت وکنترل میزان گلوکز (قند) خون شما را دشوارتر می سازد.

گاهی اوقات با آزمایش مقدار قند خون دو ساعت پس ازصرف غذا می توانید بفهمید که آیا در آن وعده غذایی بیش از حد کربوهیدرات خورده اید یا خیر.

اگر این مسئله زیاد اتفاق بیفتد با متخصص تغذیه خود یا مشاور دیابت خود صحبت کنید. او می تواند دراین زمینه به شما مشاوره بدهد. البته کاهش مصرف کربوهیدرات ها همیشه راه حل درستی نیست.

شاخص قند خون GI

همه غذاهای کربوهیدرات دار پس از شکسته شدن به شکل گلوکز در می آیند . برخی ازکربوهیدرات ها سریع شکسته شده و به گلوکز تبدیل خواهند شد و برخی به آرامی شکسته می شوند.

شاخص قند خون GI یک راه برای اندازه گیری سرعت تأثیر مواد غذایی کربوهیدراتی بر میزان گلوکز خون می باشد. غذاهای دارای شاخص قند پائین، قند خون را بصورت کند و تدریجی افزایش می دهند.

اگر تغذیه افراد مبتلا به دیابت عمدتا شامل غذاهای با شاخص قند خون پائین باشد، میانگین سطح گلوکز (قند) و چربی اگر تغذیه افراد مبتلا به دیابت عمدتا خون آنها کاهش یافته ومیزان کلسترول خوب (لیپوپروتئین با چگالی بالا) در بدن آنها بالا می رود. همچنین این غذاها در شما احساس سیری بیشتری ایجاد می کنند که این میتواند خود به کنترل وزن شما کمک کند. با این حال بسیار مهم است که هرگز بیش از اندازه غذا مصرف نکنید.

چنین نیست که همه غذاهای دارای شاخص قند خون پائین سالم باشند. باید دقت داشته باشید غذاهایی را مصرف کنید که در لیست غذا های سالم توصیه شده که قبلا ذکر شد قرار داشته باشند. سعی کنید بیشتر غذای با فیبر بالا ، چربی کم و شاخص قند خون پایین بخورید . برای شروع بهتر است یک نوع غذا با شاخص قند خون پائین را در هر وعده غذائی بگنجانید.

برخی از غذاهای سالم دارای شاخص قند خون پایین شامل پاستا، حبوبات (لوبیا خشک، نخود فرنگی خشک شده، عدس، لوبیا قرمز، لوبیا چشم بلبلی ولوبیا سفید)، حموس کم چربی، ذرت شیرین، شیر و ماست کم چربی، بیشتر میوه ها و بسیاری از نان های دانه دار و سبوس دار دارای فیبر بالا می باشند.

برنج معمولا غذائی است که دارای شاخص قند خون بالا است. با این حال ، برخی از انواع برنج هستند که دارای شاخص قند خون پایین هستند. این ها شامل برنج باسماتی (Basmati )و برنج (Doongara )می باشند.

در مورد قند چی؟

قند هم یک کربوهیدرات است. خوردن مقدار کمی قند در روز تاثیر بدی بر دیابت شما نخواهد گذاشت، به عنوان مثال ۲-۱ قاشق چای خوری شکر در فنجان چای و یا یک لایه نازک مربا روی نان تست مشکلی به وجود نمی آورد.

برخی از غذاهایی که حاوی قند هستند نیز غذاهای سالم هستند. برای مثال میوه و شیر به طور طبیعی حاوی قند هستند. دیگر غذاهای سالم نیز مقدار کمی قند اضافه شده دارند (به عنوان مثال برخی از غلات صبحانه ی با فیبر بالا و ماست). از آنجا که ما می دانیم این غذاها برای ما خوب هستند، می توانیم آنها را در رژیم غذایی خود وارد کنیم.

با این حال خوردن یا نوشیدن مقادیر زیادی از مواد غذایی که قند بسیار بالا دارند (به عنوان مثال نوشابه ها، آب میوه و کوکتل میوه، میوه های خشک و شیرینی ها)، می تواند سطح گلوکز خون شما را بیش از حد بالا ببرد. علاوه بر این، بسیاری از شیرینی های سنتی ایرانی، کلوچه ها و بیسکویت ها دارای قند و چربی بسیار بالا هستند. این شیرینی ها باعث اضافه وزن شما نیز می شوند. بهتر است این نوع غذاها به مقدار کم و فقط در جشن ها یا مناسبت های خاص خورده شوند.

به جای استفاده از انواع متداول نوشابه، نوشیدنی های رژیمی و شربت های میوه ای (cordials) را مصرف کنید. اگر لازم است از شکر درغذا یا شیرینی خود استفاده کنید، به این نکته بیندیشید که با خوردن این غذا چقدر شکر وارد بدن شما می شود. اگر در دستور تهیه آن غذا مقدار زیادی شکروجود دارد وشما می خواهید مقدارزیادی از آن غذا را مصرف نمائید، سعی کنید از شکر کمتری در آن غذا استفاده کنید، یا مقدارکمتری از آن غذا بخورید، یا مقداری از شکر لازم در تهیه آن را با شیرین کننده ها ی مناسب جایگزین کنید. سعی کنید دستور العمل های غذایی را انتخاب کنید که در آنها چربی کمتر (خصوصا چربی اشباع شده) و فیبر بیشری استفاده شده است.

فیبر

فیبر برای همه مردم از جمله افراد مبتلا به دیابت بسیار مهم است. فیبر سیستم گوارشی شما را سالم نگه می دارد و از یبوست جلوگیری می کند. فیبر برای افراد مبتلا به دیابت بسیار مفیداست. استفاده از فیبر باعث کاهش کلسترول ”بد“ (لیپوپروتئین با چگالی کم) و حفظ سلامت قلب شما می شود. از طرف دیگر، بسیاری از غذاهایی که سرشار از فیبر هستند، دارای شاخص قند خون پایین اند.

دلیلش این است که برخی از انواع فیبر می تواند سرعت هضم غذارا کاهش دهند. خوردن غذاهای سرشار از فیبر نیز می تواند به شما احساس سیری طولانی تری دهد، بنابراین ممکن است به کنترل وزن نیز کمک کند.

غذاهای پر فیبر شامل میوه کامل (نه آب میوه)، سبزیجات، حبوبات، آجیل و دانه ها، نان سبوس دار و نان دانه دار و غلات با فیبر بالا می باشند.

چربی

چربی یک ماده ی مغذی است که برای بدن ضروری است. با این حال بسیاری از ما بیش از حد چربی می خوریم، یا از انواع بد و مضر چربی استفاده می کنیم. چربی انرژی بالایی دارد. خوردن بیش از حد چربی می تواند باعث شود شما دچار اضافه وزن شوید. مصرف زیاد چربی ها کاهش وزن را نیز سخت تر میکند.

بعضی از چربی ها (چربی های اشباع شده و ترانس) می توانند خطر ابتلا به بیماری قلبی را افزایش دهند و کنترل بیماری قند شما را دشوارتر کنند. از این نوع چربی ها اجتناب کنید (به عنوان مثال غذاهای لبنی پر چربی، خامه، کره، روغن حیوانی، گوشت چرب، شیر یا خامه نارگیل و غذاهای سرخ شده). چربی های چند زنجیره ای اشباع نشده (مانند ماهی های روغنی یا چرب و روغن آفتابگردان) و چربی های تک زنجیره ای اشباع نشده (مثل آوکادو، روغن کانولا و زیتون) در کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی مؤثر می باشند.

آنها از چربی اشباع شده بهتر و مناسب تر هستند. هر دوی این چربی ها برای سلامتی شما فایده ای دارند، پس آنها را به طور متنوع مصرف کنید. اما با این حال این چربی ها هم انرژی بالایی دارند، بنابراین اگر شما اضافه وزن دارید، در خوردن آنها اعتدال را رعایت کنید.

برای انتخاب نوع درست از چربی واجتناب ازخوردن بیش از حد چربی؛ از مواد غذائی زیر استفاده کنید.

choose:

  • مرغ بدون پوست و چربی
  • گوشت بدون چربی و گوشت چرخ شده بدون چربی
  • فرآورده های لبنی کم چربی یا جایگزین سویا برای آن
  • مارگارین درست شده از روغن زیتون، کنولا، گلرنگ و یا آفتابگردان
  • در رژیم غذاییتان از آوکادو، آجیل و دانه های غلات به مقدار کم استفاده کنید.
  • غذاهائی که با روشهای پخت کم چرب مانند کباب کردن، برشته کردن، سرخ کردن خشک، پختن در فر، بخار پز کردن و یا آب پز کردن تهیه شده اند.
  • استفاده از شیر کم چرب برای تهیه ماست و یا خریدن ماست کم چرب، استفاده از پنیر با چربی کمتر مانند پنیر ریکوتا و پنیر دلمه شده، پنیر کم چرب موتزورلا و پنیر کم چرب چدار
  • استفاده بیشتر از ماهی شامل ماهی های روغنی (مانند ماهی تن، ماهی آزاد شکم سرخ، ماهی خال مخالی، شاه ماهی و ساردین)
  • استفاده از روغن زیتون، کنوا، کنجد، بادام زمینی، ذرت، گلرنگ و یا آفتاب گردان برای پخت و پز، مرینیت کردن سس درست کردن
  • روش دیگر، استفاده از یک گیاه استرول غنی شده از مارگارین است. اما باید قبل از اینکه تصمیم به استفاده از آن بگیرید، با متخصص تغذیه و یا دکتر خود مشورت کنید.

از غذاهای زیر اجتناب کنید یا استفاده از آنها را محدود کنید:

۱- چربی یا گوشت فرآوری شده (مانند گوشت چربی دار، سوسیس، گوشت ساندویچی،کالباس و غیره) غذاهائی که با روش های پخت و پز درروغن زیاد تهیه می شوند مانند سرخ کردن و یا برشته کردن در روغن

۲- فرآورده های لبنی پرچرب (به عنوان مثال پنیر پر چرب، ماست پر چرب، شیر پرچرب)

۳- کره، کره صاف شده(با حرارت دادن وسپس رسوب دادن ذرات جامد شیر)، روغن حیوانی، خامه، پنیر خامه ای، و چربی گوشت گوسفند، خامه نارگیل

۴- غذاهای سرخ شده (به عنوان مثال پنیرو سبزیجات سرخ شده به روش غوطه وری در روغن)، کیک، شیرینی، بیسکویت، چیپس (سیب زمینی سرخ شده) و کراکرهای چرب

۵- شیرینی سنتی ایرانی و انواع کماچ و کلوچه به عنوان مثال باقلوا ، شیربرنج و بستنی

پروتئین

پروتئین هر روز برای بدن ضروری است تا اجزای قدیمی و یا آسیب دیده را بازسازی کند. غذاهای پروتئینی انتخاب کنید که کم چربی هستند. غذاهایی که منبع خوبی از پروتئین کم چربی هستند شامل: گوشت راسته بدون چربی، مرغ بدون پوست، ماهی و غذاهای دریایی، تخم مرغ، محصولات لبنی کم چرب، آجیل بی نمک، حبوبات (لوبیا خشک، نخود خشک وعدس) و فرآورده های سویا.

اگر شما مطمئن نیستید پروتئین کافی می خورید یا نه، با متخصص تغذیه خود صحبت کنید.

ویتامین ها و مواد معدنی

ویتامین ها و مواد معدنی برای داشتن بدنی سالم لازم هستند. استفاده از انواع مختلف مواد غذایی ازهمه گروه های پنج گانه مواد غذائی تمام ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن شمارا تامین میکند.

گروه های غذایی عبارتند از:

• نان و غلات

• سبزیجات
• میوه

• فرآورده های لبنی

• گوشت قرمز یا گوشت جایگزین دیگر به عنوان مثال: غذاهای دریایی، تخم مرغ، حبوبات، آجیل و دانه ها

سوالات معمولی و متعارف درباره غذا و دیابت

در طول روز وعده های منظم غذائی داشته باشند، که دراین صورت بدن همیشه تمام افراد مبتلا به دیابت باید حتما غذای مورد نیاز خود را دریافت می کند و از افزایش یا کاهش بیش از حد سطح گلوکز خون جلوگیری می شود.

بعضی افراد مبتلا به دیابت برای کنترل بیماری خود از قرص یا انسولین استفاده می کنند. همراه با مصرف این دارو ها ممکن است شما نیاز داشته باشید که در زمانهای معینی غذا بخورید ، بین وعده های غذایی میان وعده داشته باشید، یا قبل از خواب خوراک مختصری میل کنید. در این مورد با مشاور تغذیه، مربی دیابت یا پزشک خود مشورت کنید.

اگر ساعات کاری شما منظم نیست (یا به صورت شیفتی کار می کنید)، بسیارمهم است که این موضوع را با مشاور تغذیه، متخصص دیابت یا پزشک خود در میان گذارید، چون ممکن است لازم باشد زمان مصرف داروهای شما با زمانی که شما قادر به غذا خوردن هستید، تنظیم شوند. شما باید تمام تلاش خود را انجام دهید که روز به روز برنامه غذائی منظم تری داشته باشید.

داشتن وزن اضافه می تواند کنترل سطح گلوکز خون را سخت تر کند. وجود چربی زیاد در اطراف قلب نیز برای دیابت و بیماری های قلبی بسیار بد است. اگرشما اضافه وزن دارید از مشاور تغذیه خود بخواهید که برنامه غذایی شما را طوری تنظیم کند که وزن کم کنید. همچنین با پزشک یا مربی فیزیولوژی خود درباره انجام تمرینات ورزشی صحبت کنید.

بله، افراد مبتلا به دیابت می توانند میوه بخورند. میوه منبع بسیار خوبی از فیبر، ویتامین و مواد معدنی است. همه ی انواع میوه ها می توانند قسمتی از یک رژیم غذایی سالم برای افراد مبتلا به دیابت را تشکیل دهند. میوه ها دارای قند طبیعی هستند بنابراین بسیار مهم است که در فواصل منظم در طول روز میوه مصرف کنید.

مقدارمصرف میوه که برای افراد دیابتی توصیه می شود به همان اندازه است افراد دیگر باید مصرف کنند. یعنی، دوبار صرف میوه در روز. هر یک بار مصرف میوه برابر است با:

• یک عدد میوه متوسط (مانند یک سیب یا یک پرتغال یا یک گلابی یا یک هلو)
• دو عدد میوه کوچکتر (مانند دو آلو یا دو شلیل یا دو کیوی)
• بیست دانه انگور
• یک موز کوچک یا نصف موز بزرگ
• یک استکان میوه ریز شده یا کنسرو میوه (نه شربت آن میوه)
• یک قاشق سوپ خوری کشمش یا چهار زرد آلوی خشک

*آب میوه ها انرژی زیادی دارند ولی دارای فیبر نیستند. خوردن خود میوه بصورت کامل خیلی بهتر از خوردن آب آن میوه است. نوشیدن آب میوه زیاد سطح گلوکز خون را بالا می برد و ممکن است باعث افزایش وزن شود. اگر شما هر روز مجبور به نوشیدن آب میوه هستید، آن را به میزان حداکثر یک لیوان کوچک در روز محدود کنید.

*میوه خشک شده شامل مقدار زیادی شکر طبیعی است. اگر میوه خشک شده می خورید باید مقدار آن را محدود کنید بعنوان مثال یک قاشق سوپ خوری کشمش یا چهارعدد خرمای بدون هسته.

سبزیجات منبع سرشاری از فیبر، ویتامین، و مواد معدنی هستند. مقادیر توصیه شده برای مصرف سبزیجات پنج وعده یا بیشتر در یک روز است. یک وعده مصرف سبزیجات شامل نصف استکان سبزیجات پخته شده یا یک استکان سالاد یا یک سیب زمینی متوسط* یا نصف استکان بنشن پخته شده می شود*.

اکثر سبزیجات تاثیر بسیار کمی روی سطح گلوکز خون و وزن شخص دارند. این سبزیجات بعنوان غذاهای آزاد شناخته می شوند و مصرف آنها می تواند به میزان نامحدود باشد. لطفا به این نکته توجه کنید که گیاهان برگ دار مثل جعفری، ریحان، و آویشن به عنوان سبزیجات در نظر گرفته نمی شوند، و بنابراین مصرف آنها نمی تواند جایگزین سبزیجات مورد نیاز روزانه شما باشد.

*سبزیجات نشاسته دار (یعنی، سیب زمینی، سیب زمینی شیرین، ذرت و بنشن) دارای کربوهیدرات هستند. این به این معنی است که این کربوهیدراتها به گلوکز شکسته می شوند تا انرژی مورد نیاز بدن را تامین کنند. مصرف سبزیجات نشاسته دار به اندازه متوسط می تواند بعنوان قسمتی از یک برنامه غذایی سالم برای کمک به کنترل سطح گلوکز خون در نظر گرفته شود.

همه ی غذاهای رژیمی و غذاهایی که دارای برچسب ”مناسب برای افراد مبتلا به دیابت“ می باشند، برای افراد دیابتی سودمند نیستند. اغلب این غذاها ممکن است مقدار زیادی انرژی داشته باشند یا حاوی مقدار چربی زیادی باشند. همچنین آنها ممکن است خیلی گران باشند.

غذاهای رژیمی که باید از آنها اجتناب کنید عبارتند از:

• شکلات های رژیمی: اینها معمولا چربی زیادی دارند.
• آبجوهای رژیمی یا با کربوهیدرات پایین: این آبجوها هنوز هم میزان الکل بالایی دارند. بیشتر از مقدار کربوهیدرات آن، الکل موجود در آن است که مشکل ساز است.

بعضی از غذاهای رژیمی برای افراد مبتلا به دیابت ضرر ندارند. آنها غذاهایی هستند که معمولا قند اضافی بالایی دارند. جایگزین کردن شکر با شیرین کننده هایی مثل splend، equal و sugarin به این معنی است که شما دیگر لازم نیست نگران باشید که اینها سطح گلوکز خون را خیلی زیاد بالا می برند. اینها شامل موارد زیر می
شوند:

• نوشابه های غیرالکلی رژیمی
• شربت های میوه ای رژیمی 
• ژله رژیمی
• ماست رژیمی

اگر شما همیشه احساس گرسنگی می کنید، مطمئن شوید که برای پایین نگهداشتن سطح گلوکز خون، مقدار غذای خود را بیش از حد محدود نکرده باشید. رعایت این موضوع مخصوصا برای بچه ها ، نوجوانها و افراد مسن بسیار مهم است.

با مشاور تغذیه تان درباره مقدار غذایی که برایتان لازم است، صحبت کنید. اگر شما به اندازه لازم غذا می خورید و هنوز هم احساس گرسنگی می کنید، سعی کنید غذاهایی با فیبر بالا و شاخص قند خون پایین را در وعده های غذایی و میان وعده های خود قرار دهید. اینها می تواند کمک کند که شما مدت بیشتری احساس سیری کنید.

مصرف بعضی غذاها تاثیری روی سطح گلوکز خون یا وزن بدن ندارند. این ها از آن نوع غذاهایی هستند که شما اگر هنوز احساس گرسنگی کردید، باید سعی کنید آنها را بخورید. این غذاها اغلب غذاهای ”آزاد“ نامیده می شوند و شامل موارد زیر است:

  • اغلب سبزیجات به جز سبزیجات نشاسته دار (سیب زمینی، سیب زمینی شیرین، ذرت، بنشن)، آواکادو و زیتون.
  • بعضی میوه ها مانند لیمو، لیمو ترش، کومکوات، ازگیل ژاپنی، میوه گل ساعتی، میوه هوس، توت و ریواس.
  • چای سیاه و سبز (بدون شیر یا شکر)
  • چای گیاهی
  • قهوه
  • آب که شامل نوشابه های غیر الکلی گاز دار یا سودا و آب معدنی خالص می شود.
  • شربت های میوه ای رژیمی و نوشابه های غیرالکلی رژیمی
  • آبگوشت ساده بدون چربی
  • آب گوجه فرنگی
  • آبلیمو تازه
  • ژله رژیمی
  • سبزی های معطر و ادویه جات.

* بهتر است چای و/ یا قهوه را به چهار فنجان در روز محدود کنید..

کاهش مقدار نمک در غذا و محدود کردن استفاده ازغذاهای دارای نمک نقش مهمی در سلامت شما دارد. این به این دلیل است که خوردن نمک زیاد می تواند فشار خون را بالا ببرد.

برای طعم دادن به غذا می توانید از سبزی های معطر، ادویه جات، فلفل، سیر، لیمو، لیمو ترش و سرکه استفاده کنید، بدون اینکه تاثیری برسطح گلوکز خون، فشار خون و یا وزن شما داشته باشند. از سبزی های معطر و ادویه جات سنتی و مرسوم برای حفظ طعم سنتی خوراکی ها استفاده کنید (مثل جعفری، گیشنیز، شوید، آویشن، ریحان، زردچوبه، زعفران، دارچین، گرد فلفل شیرین، زیره سبز، رزماری، پونه، میخک، هل، نعنا، سماق و مرزن).

بخاطر داشته باشید که مصرف سبزی های معطر جزو مصرف روزانه سبزیجات شما بحساب نمی آید.

یک مشاور تغذیه که دارای مجوز رسمی است، در واقع متخصص سلامت و تندرستی است که می تواند به شما برای کنترل بیماری دیابت و رژیم غذایی تان کمک کند.

وقتی که برای اولین بار تشخیص داده شد که شما دیابت دارید، به یک مشاور تغذیه مراجعه کنید. برای اینکار نیاز به یک معرفی نامه از دکترتان دارید. وقتی که برای اولین بار دکتر تشخیص داد شما مبتلا به دیابت شده اید، مشاور تغذیه باید شما را چند مرتبه ببیند. از آن موقع به بعد مراجعه به مشاور تغذیه را یک یا دو بار در هر سال ادامه دهید.

اگر نسخه ی دارو برای شما تجویز شده باشد یا داروهای شما تغییر کرده باشد، ممکن است پزشکتان پیشنهاد کند به یک مشاور تغذیه مراجعه کنید. این به این دلیل است که داروها می توانند بر روی تعادل بین غذا و سطح گلوکز خون شما تاثیر بگذارد.

فعالیت فیزیکی

فعالیت ورزشی و دیابت

فعالیت فیزیکی روزانه یکی از عوامل مهم برای داشتن زندگی همراه با سلامتی است. ورزش منافع زیادی برای همه افراد دارد، ولی برای افراد دیابتی، این منافع بسیار مهمتر و بیشتر است.

چرا فعالیت فیزیکی برای من خوب است؟

فعالیت فیزیکی منظم می تواند:

• سطح گلوکز خون شما را کاهش می دهد و کنترل گلوکز خون را بهبود می بخشد.
• کمک می کند که قرص ها و/ یا انسولین عملکرد بهتری داشته باشند.
• به شما کمک می کند که وزن تان را کنترل کنید یا آن را کاهش دهید.
• فشار خون یا چربی های خون مانند کلسترول را کاهش می دهد.
• سلامت و توان قلب را بهبود می بخشد.
• فشار روانی ، استرس و اضطراب را کاهش می دهد.
• خطر گسترش عوارض دیابت را کاهش می دهد.
• به شما کمک می کند که بهتر بخوابید.
• تعادل بدنی و هماهنگی عملکرد سیستمهای بدن شما را بهبود می بخشد.
• باعث می شود که احساس بهتری داشته باشید!

من چه هدفی باید داشته باشم؟

فعالیت فیزیکی منظم نقش بزرگی در کمک به شما برای مدیریت و کنترل دیابت تان ایفا می کند. میزان فعالیتی که شما باید انجام دهید مثل هر فرد عادی دیگر است! پیروی از این چهار راهنمایی ساده می تواند کمک کند که خود را در مسیر بهتری قرار دهید:

۱- فعالیت بدنی را بعنوان یک فرصت خوب، و نه یک زحمت و دردسر بدانید.
۲- به هر شکلی که می توانید حد اکثر فعالیت ممکن را داشته باشید.

فرصتهایی برای فعالیت در طول یک روزتان ایجاد کنید. بعنوان مثال، بجای رانندگی کردن تا مغازه، تا آنجا پیاده روی کنید، بجای استفاده از بالابر از پله ها بالا بروید، یا یک ایستگاه زودتر از اتوبوس پیاده شوید و مسافت باقیمانده را پیاده روی کنید.

همچنین این مهم است که این کارها را در محل کارتان نیز انجام دهید. سعی کنید مسیر طولانی تری را برای فتوکپی گرفتن پیاده بروید، بجای ایمیل زدن به همکارتان به ملاقات او بروید، هنگام صحبت با تلفن بایستید یا در فرصت استراحت برای ناهار مقداری هم پیاده روی کنید.

۳- در برنامه هر روزتان در مجموع حداقل ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط قرار دهید.

مشاورها پیشنهاد می کنند هدف ما باید حداقل ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی در روز باشد؛ ولی این را بخاطر داشته باشید که حتما نباید همه ی این ۳۰ دقیقه در یکبار انجام شود. ۳۰ دقیقه می تواند به بخشهای ۱۵ یا ۱۰ دقیقه ای تقسیم شود، که همین اثر را خواهند داشت. تمریناتی انجام دهید که کل بدن شما را تحرک دهد، مانند تند راه رفتن، شنا کردن، رقصیدن یا دوچرخه سواری کردن. شدت این فعالیتها باید در حدی باشد که نفس کشیدن شما را سخت تر کند ولی شما باز هم بتوانید حرف بزنید.

۴- اگر ممکن بود، بعضی تمرینات سخت و شدید را بطور منظم برای سلامتی و تناسب اندام بیشتر انجام دهید. به ”تمرینات سخت“ یعنی در این حالت تمریناتی انجام دهید که نفس کشیدن شما را خیلی سخت کند یا اصطلاحا نفس نفس بیفتید.

این نوع فعالیت را فقط در صورتی انجام دهید که دکترتان آن را تایید کند و از عهده تمرینات عادی تان را خوب برآمده اید.

تمرینات استقامتی چطور؟

همچنین هدف شما باید این باشد که بعضی انواع تمرینات وزنی یا استقامتی را درهفته انجام دهید. تمرینات استقامتی
یعنی هر تمرین یا فعالیتی که در آن از نیروی بدنتان برای بلند کردن چیزی، یا مصرف انرژی در مقابل یک وزن یا نیرو یا جاذبه استفاده می کنید. تمرینات استقامتی برای کمک به شما برای فعال و مستقل بودن برای مدت طولانی تری در زندگی بسیار خوب است و برای افراد مبتلا به دیابت منافع اضافی دیگری نیز دارد.

تمرینات استقامتی می تواند:

• خطر زمین خوردن و شکستگی را کاهش می دهد.

• روش استفاده و ذخیره انسولین توسط بدن شما را بهبود می بخشد.

• استقامت، توان، تعادل بدنی و هماهنگی عملکرد سیستمهای بدن شما بهبود می بخشد.
• حجم ماهیچه را افزایش می دهد. این کار میزان سوخت و ساز انرژی در بدن را افزایش می دهد، که باعث کاهش یا کنترل وزن و نیز کنترل بهتر گلوکز خون می شود.

ورزش و دیابت

برای داشتن سلامتی بیشتر، به چه مقدار تمرینات استقامتی نیاز دارم؟

• سعی کنید دو  یا سه بار در یک هفته وزنه ها مثال قوطی های کنسرو، وزنه های دستی را بالا ببرید.
• تمریناتی را انجام دهید که ماهیچه های بزرگ شما شامل ماهیچه های بازو و ران پا را تقویت کند.
• سعی کنید که هر تمرین را هشت تا دوازده بار تکرارکنید، و هر تمرین را در دو یا سه نوبت انجام دهید.
• از وزنه های سبک شروع کنید تا تکنیک های صحیح را یاد بگیرید. بعد از اینکه خوب از عهده آن وزنه ها بر آمدید، سعی کنید وزنه های سنگین تر را بالا ببرید.
• بهتراست سعی کنید وزنه ای را بالا ببرید که در هر بار فقط تا هشت الی دوازده بار تکرار می توانید آنرا انجام دهید.

ملاحظاتی که باید قبل از برنامه ریزی اولیه برای تمرینات ورزشی در نظر گرفته شود:

اگر تصمیم دارید برای اولین بار برنامه ی ورزشی خاصی را شروع کنید، یا تصمیم دارید کار جدیدی انجام دهید، قبل از شروع به کار، باید با پزشک خود مشورت کنید و از او مجوز پزشکی لازم را دریافت کنید.

همچنین مهم است که بدانید داروهای شما چگونه با فعالیتهای فیزیکی تان سازگاری می کند. تمرینات ورزشی مانند انسولین عمل می کند و سطح گلوکز خون شما را کاهش می دهد. افرادی که انسولین یا داروهای خوراکی مصرف می کنند، ترکیب استفاده از آن با تمرینات ورزشی می تواند باعث کاهش قند خون آنان شود. برای جلوگیری از این امر، مهم است که بطور منظم سطح گلوکز خون (قند خون) خود را قبل از تمرین، بعضی مواقع در حین تمرین، بلافاصله بعد از تمرین و یکبار دیگر چند ساعت بعد از تمرین آزمایش کنید، پس از آن شما می فهمید که بدنتان نسبت به فعالیتهای بدنی مختلف چگونه واکنش نشان می دهد. اگر متوجه شدید که گلوکز خونتان تا حد بسیار پایینی در حال نزول کردن است، ممکن است نیاز داشته باشید که داروهای دیابت تان را تغییر دهید یا برای حل این مشکل کربوهیدراتهای بیشتری بخورید.

به هر حال قبل از اعمال این تغییرات با دکترتان، مشاور دیابت یا متخصص تغذیه مشورت کنید.

البته در بعضی مواقع باید از تمرینات ورزشی اجتناب کنید؛ مثال اگر سطح قند خون شما بالاتر از ۱۵میلی مول بر لیتر است، اگر حالتان خوب نیست یا احساس سرگیجه دارید یا مطمئن نیستید که چگونه یک تمرین را به شکل درستی انجام دهید.

بسیار مهم!

از فعالیتی که انتخاب کرده اید لذت ببرید. سعی کنید هر روز از راه های مختلف تا آنجا که می توانید فعال باشید. به خاطر داشته باشید که مجبور نیستید آنرا خیلی جدی بگیرید، فقط آنرا بطور منظم ادامه دهید.

همیشه قبل از شروع برنامه فعالیت بدنی جدید با دکتر خود صحبت کنید. اگر نیاز به راهنمایی بیشتر یا توصیه درمورد تمرینات ورزشی و رابطه آن با دیابت دارید، با یک فیزیولوژیست معتبر ورزشی صحبت کنید.

داروهای خوراکی

دیابت نوع دوم ، یک بیماری پیش رونده است. حتی در صورتی که شما همه ی کارهای لازم برای کنترل دیابت را انجام دهید، ممکن است لازم شود که مصرف دارو را نیز برای حفظ سطح قند خون خود در حد لازم آغاز کنید.

زمانی که مصرف داروی جدیدی را شروع می کنید، باید این سوالات را از پزشک یا داروساز بپرسید:

• چند قرص باید بخورید؟
• هر چند وقت یکبار باید قرص تان را بخورید؟
• چه ساعاتی از روز باید قرص بخورید؟ آیا قبل از غذا، همراه غذا یا بعد از غذا؟
• قرصهای شما چه تاثیری دارند؟
• عوارض داروها چیست؟
• این قرصها بر سایر داروهایی که مصرف می کنید چه اثری می گذارند یا از آنها چه اثری می پذیرند؟

⛔داروهای شما بعد از گذشت یک دوره زمانی ممکن است خوب عمل نکنند. به همین دلیل توصیه می شود که از پزشک خود بخواهید سالی یکبار داروهایتان را کنترل و بررسی کند.

⛔هرگز قبل از مشورت با دکتر یا متخصص دیابت خود، داروهایتان قطع نکنید، و یا مقدار مصرف آنها را کم یا زیاد نکنید.

⛔داروهایتان را به هیچ بیمار دیگری ندهید. بعضی از داروهای دیابت می توانند تا حد زیادی باعث خطر کاهش سطح قند خون شوند.

⛔بسیار ضروری است که بدانید چگونه باید کاهش سطح گلوکز خون را تشخیص داد و چگونه باید آنرا درمان کرد. از دکتر، داروساز یا پزشک دیابت تان بپرسید که آیا این شامل شما نیز می شود یا خیر.

انسولین

پانکراس عضوی از بدن است که در پشت معده قرارگرفته و کار آن تولید هورمونی به نام انسولین است. سلول های بدن ما نمی توانند بدون انسولین ، از گلوکز یک نوع قند برای تامین انرژی مورد نیاز بدن استفاده کنند.

در دیابت نوع اول پانکراس قادر به تولید انسولین نیست و میزان گلوکز خون بالا می رود. این بیماران برای ادامه حیات خود نیاز به انسولین از طریق تزریق یا استفاده از پمپ انسولین دارند. افرادی که مبتلا به دیابت نوع ۲ یا دیابت بارداری می باشند نیز برای حفظ میزان گلوکز خونشان در حد توصیه شده نیاز به انسولین دارند.

ممکن است پزشک شما انسولین را همراه با داورهای خوراکی برای شما تجویز کند، یا اینکه تشخیص دهد مصرف انسولین بهتر از مصرف داروهای خوراکی است. این بدان معنی نیست که بیماری دیابت شما قابل کنترل نیست. روشن است که انسولین برای افراد دیابتی در جهت کنترل مناسب این بیماری ضروری است.

دستورات پس از ترخیص عمل باز انوریسم آئورت شکمى

تمامی انواع انسولین میزان گلوکز خون را کاهش می دهند. یکی از عوارض جانبی درمان با انسولین کاهش بیش از حد گلوکز خون می باشد. داشتن اطالعات کافی در رابطه با تشخیص کاهش بیش از حد گلوکز خون و درمان آن بسیار ضروری است.

انواع بسیار متفاوتی از انسولین قابل دسترس است و شما بایستی با پزشک خود مشورت کنید تا بدانید کدام نوع برا ی شما مناسب تر است. در صورتی که در رابطه با شروع استفاده از انسولین سوال یا نگرانی داشتید می توانید با دکتر دیابت که به شما مشاوره می دهد نیز تماس بگیرید.

نکات کلیدی که باید در رابطه با آنها آگاهی داشته باشید به شرح زیر می باشند:

• نوع و میزان انسولین مورد استفاده
• زمان مناسب مصرف انسولین و زمان خوردن غذا
• زمانی که انسولین بیشترین تاثیر خود را می گذارد و اینکه تا چه مدت در بدن شما باقی می ماند.
• زمان مناسب آزمایش میزان گلوکز)قند ( خون
• زمانی که باید با پزشک خود تماس بگیرید.

هر نوع تغیر در وضع زندگی ، ساعات کار ، فعالیت جسمانی و یا وقت غذا خوردن را به دکتر  خود بگوئید.

دفع سر سوزن و سایر اشیاء تیز و برنده

وسایل نوک تیز و برنده خانگی شامل وسایل پزشکی جهت سوراخ کردن پوست برای استفاده در خانه می باشند. انواع وسایل نوک تیز و برنده خانگی عبارتند از:

• ”سوزن“ که برای تزریقات، گرفتن نمونه خون یا قرار دادن پمپ انسولین استفاده میشود.
• ”سرنگ“ حتی در صورتی که سوزن برداشته شود.
• ”سوزن قلمی“ برای قلم انسولین
• ”نیشتر“ (النست) مخصوص قند خون یا خراش دهنده انگشت جهت گرفتن خون از نوک انگشت.

وسایل تیز استفاده شده باید در یک ظرف مخصوص محکم و مقاوم نسبت به اشیای تیز قرار داده شوند. ظروف استاندارد مخصوص نگهداری اشیای تیز که می توان از برخی از داروخانه ها یا پلاسکو تهیه کرد یا ظروف پلاستیکی مقاوم به اشیای تیز مجهز به درب محکم شونده جهت این کار مناسب میباشند.

اشیای تیز به هیچ عنوان نباید در سطل اشغال معمولی یا بازیافت قرار داده شوند.

چگونه میتوان پسماندهای نوک تیز و برنده خانگی را دفع کرد؟

وسایل تیز را در ظرف مخصوص قرار دهید .تسهیالت دفع ایمن پسماندهای نوک تیز و برنده خانگی در مکان های زیر موجود می باشند:

• بیمارستان های عمومی
• برخی از دارو خانه ها
• سطل های مخصوص دفع پسماندهای نوک تیز و برنده خانگی
• مراکز فروش سرنگ و سوزن

کنترل قند خون

نظارت بر میزان قند خون در کنترل بیماری دیابت بسیار مهم است . یک راه برای اندازه گیری میزان گلوکز خون آزمایش گلوکز خون به وسیله خود فرد می باشد.

انگشت خود را با استفاده از سوزنی به نام لانست کمی خراش دهید و خونی که از محل زخم خارج می شود را بر روی نوار تست بزنید . سپس آن را وارد دستگاه اندازه گیری گلوکز خون نمایید. در این هنگام میزان گلوکز (قندخون) توسط دستگاه نشان داده می شود.

انواع مختلفی از دستگاه اندازه گیری قند خون وجود دارد. از پزشک یا متخصص دیابت خود بپرسید که کدام نوع برای شما مناسبتر است.همچنین بهتر است از آنها بخواهید نحوه کارکردن با دستگاه را به شما نشان دهند.

میزان گلوکز خون با غذا، به خصوص کربوهیدراتها ارتباط دارد. عوامل دیگری نیز نظیر فعالیت فیزیکی ، داروهای دیابت ، تغییرات در برنامه روزانه فرد، استرس و بیماری باعث کاهش یا افزایش قند خون می شوند.

ممکن است فاصله مراجعات شما به دکتر یا کارشناسان بهداشتی به چندین هفته و یا حتی چندین ماه برسد. بنابراین بایستی از وضعیت و میزان گلوکز خون خود علم و آگاهی کامل داشته باشید تا بتوانید در فواصل مراجعات به پزشک، اقدامات لازم درجهت کنترل دیابت خود را بعمل آورید.

مزایای استفاده از دستگاه اندازه گیری قند خون عبارتند از:

• چنانچه میزان گلوکز خون بسیار زیاد یا بسیار کم باشد، متوجه آن می شوید.
• تصویر روشنی از کنترل روزانه شما بر روی بیماری دیابتتان به شما می دهد.
• نشان می دهد که آیا میزان قند خون شما در حد توصیه شده می باشد یا نه.
• اثرات مواد غذایی، فعالیت فیزیکی و داروها بر روی میزان قند خون را به شما نشان می دهد.
• اعتماد به نفس لازم برای کنترل دیابت خود را به دست می آورید.
این دستگاه اطلاعات مورد نیاز برای کنترل دیابت را به شما و پزشک شما می دهد.

معمولا بهتر است که میزان قند خون خود را قبل از صرف غذا یا دو ساعت بعد از اینکه یک وعده غذایی کامل را شروع کردید ، اندازه گیری نمایید. از دکتر یا مشاور دیابت خود بپرسید چه زمانی و هر چند وقت یکبار باید میزان قند خون خود را بررسی و کنترل کنید.

بهتر است افراد دیابتی به خصوص کسانی که در معرض خطر افزایش بیش از حد قند خون هستند ، میزان گلوکز خون خود را قبل از رانندگی و مسافرت های طولانی جهت ایمنی بیشتر، بررسی کنند.

در موارد زیر میزان گلوکز خون خود را بیشتر از حد معمول تحت نظر داشته باشید:

• هنگامی که بیمار هستید.
• هنگامی که می خواهید استفاده از انسولین را با داروها و قرص هایتان تنظیم کنید.
• زمانی که میزان گلوکز خون شما زیاد است – مثال بالاتر از ۱۵ میلی مول /لیتر
• بعد از ورزش

در اکثر افراد مبتال به دیابت نوع دو مقدار توصیه شده قند خون درحالت ناشتا یا قبل از صرف غذا باید بین ۶ تا ۸ میلی مول /لیتر، و دو ساعت بعد از صرف یک وعده غذای کامل باید بین ۶ تا ۱۰ میلی مول در لیتر باشد.

دکتر به شما خواهد گفت که میزان قند خونتان باید در چه حدی باشد.

آزمایش هموگلوبین گلیکوزیله شده خون (HbA۱c)

از طریق چک کردن میزان گلوکز خون به وسیله دستگاه اندازه گیری، می توانید وضعیت بیماری دیابت خود را به صورت روزانه تحت کنترل داشته باشید. نوع دیگری از آزمایش خون به نام هموگلوبین گلیکوزیله شده نیز وجود داردٌ به آن تست HbA۱c می گویند.

این آزمایش خون که توسط پزشک شما که این آزمایش نیز مهم می باشد و معمولا انجام می شود، تصویری از وضعیت کنترل گلوکز خون شما را در طی دو یا سه ماه گذشته نشان می دهد. معمولا در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ میزان مورد نظر و توصیه شده برای HbA۱c هفت درصد یا کمتر است.

باید HbA۱c خود را حداقل هر ۶ ماه یکبار چک کنید. اگر میزان HbA۱c شما بیشتر از هفت درصد بود باید هر سه ماه برای انجام این آزمایش اقدام کنید. شاید لازم باشد که در رابطه با کنترل وضعیت دیابت خود و تغییرات احتمالی در نحوه مدیریت و درمان آن با دکتر خود صحبت کنید.

علائم و نشانه های کاهش قند خون

علائم کاهش قند خون

کاهش گلوکز خون در زمانی اتفاق می افتد میزان قند خون به کمتر از ۴ میلی مول /لیتر برسد.این اتفاق ممکن است خیلی سریع روی دهد. کاهش قند خون ممکن است در افرادی رخ می دهد که از داورهای خوراکی دیابت یا انسولین استفاده می کنند. از پزشک خود بپرسید که آیا این در مورد شما صدق می کند یا نه. تشخیص علائم کاهش قند خون و آگاهی از نحوه درمان آن بسیار ضروری است.

کاهش قند خون ممکن است بنا به دلایل زیر روی دهد:

• نخوردن غذا یا تاخیر در وعده های غذایی
• عدم وجود کربوهیدراتها به اندازه کافی در غذا
• فعالیت زیاد یا فوق العاده شدید
• استفاده بیش از حد از انسولین یا داروهای دیابت
• الکل

علائم کاهش قند خون یا افت قند خون در بین افراد مختلف متفاوت است و ممکن است شامل این موارد باشد :
• سرگیجه
• عرق کردن
• سردرد
• ضعف ، لرزش
• احساس سوزش یا خارش در اطراف لب ها و انگشتان
• گرسنگی
• تغییر خلق و خو ، زودرنج یا گریان شدن
• آشفتگی/ عدم تمرکز 

اگرهر کدام از این علائم را در خود مشاهده نمودید ، در صورت امکان میزان گلوکز خون خود را تست کنید. حتی اگر هم قادر به آزمایش گلوکز خون خود نیستید، باید برای درمان اقدام کنید.

درمان کاهش قند خون

مرحله ۱: استفاده از کربوهیدراتهای سریع الجذب مانند:

• نصف لیوان آب میوه، یا
• ۶ تا ۷ عدد ژله، یا
• نیمی از یک بطری نوشابه معمولی (از نوع رژیمی نباشد)، یا
• ۳ قاشق چایخوری شکر یا عسل

میزان گلوکز خون خود را بعد از -۱۰ ۱۵ دقیقه دوباره چک کنید. اگر هنوز کمتر از ۴ میل مول / لیتر بود مرحله یک را تکرار کنید.

مرحله ۲: اگر تا وعده غذایی بعدی شما بیشتر از ۲۰ دقیقه باقی مانده ، با کربوهیدراتهایی که آهسته تر جذب می شوند، ادامه
دهید، مانند:

۲ عدد بیسکویت ساده مانند ۲ عدد اروروت یا ۲ عدد بیسکویت شیر قهوه ، یا
• یک تکه نان، یا
• یک لیوان شیر یا شیر سویا ، یا
• یک عدد میوه
• یک کاسه ماست کم چرب.

در صورتی که در برابر کاهش گلوکز خون اقدامات لازم را انجام ندهید ، قند خون شما ممکن است همچنان کاهش یابد که منجر می شود به:

• از دست دادن هماهنگی یا تعادل
• آشفتگی و گیج شدگی
• صحبت کردن به صورت مبهم
• از دست دادن هوشیاری

از دست دادن هوشیاری

دستورالعمل هایی برای کسانی که هنگام این اتفاق در کنار فرد حضور دارند:

• به فردی که دچار افت قند خون شده و بیهوش است، نباید چیزی را به صورت خوراکی داد.

• فرد را در حالت ریکاوری یا بر روی پهلو قراردهید.

• مطمئن شوید راه مجاری تنفسی باز باشد.

• برای برقراری ارتباط با مرکز اورژانس دیابت و خبر کردن آمبولانس با ۱۱۵ تماس بگیرید.

• اگر می توانید و یا آموزش دیده اید به او گلوکاگون تزریق کنید.

نکات مهم برای کسانی که در معرض خطر افت قند خون هستند:

• در صورتی که انسولین تزریق می کنید یا در معرض خطر افت قند خون هستید، همیشه غذاهای هایپو همراه خود داشته باشید. از پزشک خود بپرسید که این شامل شما می شود یا نه؟
• یک کارت شناسایی که در آن ذکر شده باشد شما دیابتی هستید همراه خود داشته باشید.
• قبل از رانندگی ، قبل و بعد از ورزش، قند خون خود را تست کنید.

عوارض کوتاه مدت افزایش میزان گلوکز

بالا بودن میزان گلوکز خون یا هایپرگلایسمیا در زمانی اتفاق می افتد که میزان گلوکز بسیار بیشتر از مقدار توصیه شده باشد یعنی بالای ۱۵ میلی مول/لیتر. گلوکز خون بنا به دلایل زیر افزایش می یابد:

• خوردن کربوهیدرات به میزان زیاد
• عدم استفاده از انسولین یا داروهای خوراکی دیابت به اندازه کافی
• بیماری یا عفونت
• استرس فیزیکی ، هیجانی یا احساسی، و روحی یا روانی
• داروها یا قرص های خاص ( شامل کورتیزون یا استروئیدها)
• وجود اختلال در دستگاه اندازه گیری قند خون، یا نوارها یا روش آزمایش
• وجود توده در محل تزریق (در صورتی که انسولین تزریق می کنید)
• آلودگی انگشتان در هنگام انجام آزمایش خون
• انجام آزمایش قند خون بلافاصله بعد از خوردن غذا (باید آزمایش خون را دو ساعت بعد از شروع یک وعده غذایی اصلی انجام دهید)

علائم و نشانه های قند خون بالا

ممکن است موارد زیر را احساس کنید:

• خستگی
• تشنگی
• تکرر ادرار
• تاربینی
• ناخوشی و بد حالی عمومی

در صورتی که احساس ناخوشی یا بیماری داشتید:

• میزان گلوکز خون خود را به دفعات بیشتری اندازه گیری کنید. حداقل هر ۲-۴ ساعت یک بار
• مایعات بنوشید و در صورت امکان غذا خوردن خود را به طور طبیعی ادامه دهید.
• علل بیماری را درمان کنید.
• در این مورد با کسی صحبت کنید و از آنها بخواهید که مواظب شما باشند.
اگر پزشک به شما توصیه کرده که کتون ها را تست کنید، این کار را انجام دهید.

چه زمانی نیاز است که با پزشک خود تماس بگیرم؟

در طول دوره بیماری در صورت بروز موارد زیر با پزشک خود تماس بگیرید:

• در صورتی که نتوانید به صورت طبیعی غذا بخورید.
• حال عمومی شما مساعد نباشد و نتوانید میزان گلوکز خون خود را اندازه گیری کنید یا غذا بخورید یا نوشیدنی بنوشید.
• در صورتی که برای مدت بیش از ۱۲ ساعت میزان گلوکز خون شما بالاتر از ۱۵ میلی مول بر لیتر باشد.
• حالت اسهال یا استفراغ بیشتر از۱۲ ساعت ادامه یابد.
• احساس ناخوشی شما ادامه داشته باشد و خواب آلود باشید.

بسیار مهم است که قبل از اینکه این گونه بیمار شوید، یک برنامه ریزی برای مدیریت روزهای بیماری به صورت  مکتوب تهیه کنید. برای این منظور با پزشک خود صحبت کنید.

انجام تست کتون و کتواسیدوز دیابتی ( DKA )

کتون ها مواد شیمیایی در خون هستند که از تجزیه چربی ها حاصل می شوند . در صورتی که در بدن انسولین وجود نداشته باشد ، بدن نمی تواند از  قند برای تامین انرژی استفاده کند. بنابراین بدن برای تامین یک منبع انرژی متفاوت کتون ها را تولید می کند. این مسئله در صورت کنترل نامناسب دیابت یا میزان ناکافی انسولین یا عدم تزریق انسولین، و بیماری یا عفونت روی می دهد.

افزایش کتون ها باعث بروز شرایطی به نام کتو اسیدوسیس می شود که در این حالت بیمار به مراقبت پزشکی فوری نیاز پیدا می کند. کتواسیدوسیس دیابتی (DKA ) یک عامل تهدید کننده حیات است که معمولا تنها در افراد مبتلا منجر به دیابت نوع اول روی می دهد. این مسئله باعث از دست رفتن آب بدن و افزایش اسیدهای خون و نهایتا استفراغ و خواب آلودگی می شود. DKA یک حالت اورژانسی است و نیاز به مراقبت پزشکی فوری دارد.

در موارد بسیار نادر، کتواسیدوسیس در افراد مبتلا به دیابت نوع دوم روی می دهد و معمولا باعث بروز عفونت  های شدید می شود.

معمولا در افراد مبتلا به دیابت نوع دوم نیاز به آزمایش کتون ها نیست. در صورتی که به چک کردن کتون های خود نیاز پیدا کردید با پزشک دیابت خود صحبت کنید.

تست کتون

دو روش برای آزمایش کتون ها وجود دارد – آزمایش ادرار و آزمایش خون

آزمایش کتون ادرار

برای آزمایش کتون ها نوارهای آزمایش ادرار وجود دارد . از یک داروشناس درباره انواع نوارهای آزمایش کتون ادرار سوال کنید و راهنمایی ها و دستور العمل های مربوط به انجام آزمایش آن را به دقت دنبال کنید . آزمایش کتون ادرار را بایستی با دقت و با استفاده از یک ساعت مچی یا ساعت رو میزی ثانیه دار انجام دهید.

اندازه گیری کتون خون

برای اندازه گیری کتون خون دستگاه هایی وجود دارد . از همان قطره خونی که برای اندازه گیری گلوکز خون استفاده می شود، برای اندازه گیری کتون ها نیز استفاده کنید. نوارهای آزمایشی مختلفی برای آزمایش گلوکز و کتون وجود دارد. 

در موارد زیر باید فورا به پزشک مراجعه کنید: 

• در صورتی که آزمایش کتون ادرار نشان دهنده سطح متوسط یا بالاتر از حد کتون های ادرار باشد.

• در صورتی که نتیجه آزمایش کتون خون بیشتر از ۶.۰ میلی مول بر لیتر باشد.

سندرم هایپراسمولار وهیپر گلیسمیک (HHS) – (قبال با نام کمای هایپر اسمولار غیر کتونی (HONK ) شناخته می شد.)

HHS یکی از عوارض دیابت نوع ۲ است که با افزایش شدید میزان گلوکز خون بدون وجود کتون ها همراه است. این حالت اورژانسی پزشکی در هر فرد مبتلا به دیابت نوع ۲ ، صرفنظر از هر نوع درمانی که دارد، روی می دهد.

در زمانی که میزان گلوکز خون بسیار بالا می رود ، بدن تلاش می کند که گلوکز یا قند اضافی را از طریق ادرار دفع کند. این مسئله باعث افزایش قابل توجه میزان ادرار و اغلب منجر به از دست دادن آب بدن به میزان زیاد می شود، تا حدی که باعث حملات ناگهانی ، رفتن به کما و یا حتی مرگ می گردد.

دلایل اصلی بروز HONK/HHS عبارتند از:

• دیابت نوع ۲ که هنوز تشخیص داده نشده است.
• یک بیماری یا عفونت شایع مانند ذات الریه و عفونت مجاری ادراری
• بیماری های عمده دیگر مانند سکته مغزی یا حمله قلبی
• استرس روحی یا جسمی مزمن
• بعضی از داروها. به همین دلیل شما بایستی با پزشک خود درباره داروهایی که مصرف می کنید، صحبت کنید.

علائم و نشانه ها شامل:

• کم شدن شدید آب بدن
• شوک یا حمله ناگهانی 
• تغییر در هوشیاری
• کما
در صورت بروز HONK/HHS نیاز به مراقبت پزشکی فوری است.

عوارض مزمن دیابت

اگر مقدار گلوکز یا قند خون برای مدت طولانی در سطح بالایی بماند، می تواند سبب عوارض مرتبط با دیابت مانند بیماری های چشم ، بیماری های کلیوی، آسیب های عصبی، بیماری های قلبی و مشکلات گردش خون شود. افزایش گلوکز خون همچنین سبب افزایش خطر عفونت شده و سرعت بهبودی پس از عفونت را کاهش می دهد. بدین سبب حفظ گلوکز خون در سطحی که دکتر  شما پیشنهاد می کنند، دارای اهمیت فراوانی می باشد.

دیابت و بیماری های چشمی

دیابت می تواند به ناحیه پشت چشم (شبکیه) که حاوی رگ های خونی ظریفی بوده و برای بینایی حائز اهمیت می باشد، آسیب برساند. به این حالت اختلال شبکیه ی حاصل از دیابت گفته می شود. بروز اختلال شبکیه تا حد زیادی وابسته به مدت زمان ابتلا به دیابت و نحوه ی کنترل سطح گلوکز خون می باشد.

فشار خون زیاد، میزان کلسترول زیاد و نارسائی کلیوی نیز بر شدت اختلال شبکیه حاصل از دیابت موثر است. از طریق تشخیص سریع این اختلال و درمان سریع آن می توان از کوری یا از دست دادن بینایی جلوگیری کرد. با استفاده از لیزر درمانی یا عمل جراحی می توان اختلال شبکیه را درمان کرد.

آب سیاه و آب مروارید می توانند در سنین پایین تر بروز کنند و شیوع آنها در افراد دیابتی بیشتر است. آب مروارید عدسی چشم را تحت تاثیر قرار داده و آن را تیره نموده و سبب از دست دادن بینایی می شود. راه درمان آب مروارید عمل جراحی است.

آب سیاه یا کوری تدریجی زمانی عارض می شود که فشار داخل کره چشم خیلی زیاد می شود و به عصب بینائی آسیب می رساند. آب سیاه را می توان با قطره های چشمی، لیزر یا عمل جراحی درمان کرد.

دیابت و بیماری چشمی

دیابت و بیماری های کلیوی

کلیه های شما به تصفیه خون کمک می کنند. آنها مواد زائد را از خون گرفته و به شکل ادرار از بدن دفع می نمایند. دیابت مزمن به کلیه ها آسیب می رساند. اگر کلیه ها خوب کار نکنند، مواد زائد در بدن می مانند، مایعات بدن افزایش یافته وتعادل شیمیایی بدن به هم می خورد. به این حالت اختلال کلیوی حاصل از دیابت گفته می شود.

ممکن است تا زمانی که بیماری کلیوی شما به طور کامل پیشرفت نکرده است، متوجه آسیب به کلیه هایتان نشوید، اگر چه نشانه های اولیه مشکلات کلیوی را با یک آزمایش ادرار می توان تشخیص داد.

تشخیص اختلالات کلیوی در مراحل ابتدایی ساده و بدون درد است و باید کلیه ها از زمان تشخیص دیابت هر ساله مورد بررسی قرار گیرند. معالجه در این مرحله سبب جلوگیر ی از آسیب های بیشتر می شود. در بیماری های کلیوی شدید ممکن است نیاز به دیالیز یا پیوند کلیوی باشد. همچنین افراد دیابتی بیشتر در معرض خطر عفونت مثانه، کلیه و مجرای ادرار می باشند.

با انجام یک سری کارها می توان خطر ایجاد مشکلات کلیوی را کاهش داد که عبارتند از: ترک سیگار در صورتی که فرد آنرا استعمال می کند، کنترل سطح گلوکز خون، چک کردن منظم کلیه ها و فشار خون و برخورداری از یک شیوه ی زندگی سالم.

دیابت و بیماری های عصبی

دیابت مزمن سبب آسیب به همه اعصاب بدن می شود. این آسیب را اختلال عصبی ناشی از دیابت می نامند. اختلال عصبی سبب بی حسی ، تغییر در حواس و گاهی اوقات احساس درد و ضعف در ناحیه پاها ،ران ها ، دست ها و بازو ها می شود. ضمن اینکه می تواند سبب بروز مشکلاتی در دستگاه گوارش، قلب و ارگان های جنسی شود.

اختلالات عصبی ناشی از دیابت در افراد زیر بیشتر مشاهده می شود:

• افرادی که برای کنترل قند خون خود با مشکل روبه رو هستند.
• افرادی که دارای چربی خون زیاد می باشند.
• افرادی که دارای فشار خون زیاد می باشند.
• افرادی که دارای وزن اضافی می باشند.
• افرادی که بالاتر از ۴۰ سال سن دارند.
• افرادی که برای مدت طولانی مبتلا به دیابت هستند.

علائم و نشانه های آسیب عصبی شامل این موارد می باشند:

• بی حسی، حس خارش و سوزش یا درد در انگشتان پا، پاها، ران ها، دست ها، بازوها و انگشتان دست
• احساس ضعف در ناحیه ی ماهیچه های دست و پا و تحلیل رفتن آنها
• سوء هاضمه، حالت تهوع یا استفراغ
• اسهال یا یبوست
• احساس سرگیجه یا ضعف و غش ناشی از افت فشار خون در هنگام ایستادن
• مشکلات بینایی
• مشکلات دفع ادرار
• اختلال عملکرد نعوظ (ناتوانی جنسی در مرد)، یا خشکی مهبل در زن
• عرق کردن و تپش قلب
• احساس ضعف
• خشکی پوست
• خشکی دهان، چشم ها و بینی

دیابت و بیماری عصبی

اختلالات عصبی همچنین سبب احساس ضعف در ماهیچه ها و از بین رفتن انعکاس های عصبی به ویژه در قسمت قوزک پا می شود که این عوارض خود در شیوه ی راه رفتن فرد تغییرایجاد می کند. ضمن اینکه احتمال بروز تغییر شکل در ناحیه پا وجود دارد. اگر به قسمت هایی از پا که بی حس می باشند فشار یا صدماتی وارد شود، شخص  منجر به ایجاد
به دلیل بی حسی پا متوجه آن صدمات نمی شود، و تاول یا زخم هایی که به وجود آمده است نهایتا جراحت می شود.

اگر صدمات و زخم ها به سرعت درمان نشوند، ممکن است عفونت به استخوان برسد و در حالت حاد می تواند سبب قطع عضو گردد. اختلال در سیستم عصبی و تاثیر آن بر زندگی روزمره، می تواند سبب کاهش وزن شود. احتمال ابتلا به افسردگی در این افراد بسیار زیاد می باشد.

بهترین راه برای به حداقل رساندن خطر بروز اختلالات عصبی این است که مقدار گلوکز خون را تا حد ممکن نزدیک به میزان مطلوب یا توصیه شده نگه داشت. برای کاهش این عوارض مراقبت روزانه از پا دارای اهمیت فوق العاده ای می باشد.

معالجه اختلالات عصبی بستگی به نوع آسیب عصبی دارد و شامل داروهای مسکن و غیره بر حسب نیاز بیمار می باشد. در مورد راهکارهای مختلفی که در این زمینه وجود دارد با پزشک متخصص صحبت کنید.

دیابت و بیماری های قلبی/ سکته مغزی

افراد دیابتی بیش از سایرین در معرض خطر بیماری های قلبی و سکته مغزی می باشند. چنانچه به مدت طوالنی آسیب جدی وارد می شود. این عوامل ممکن است سبب بیماری های قلبی (بیماری عروق کرونر)، آسیب مغزی ِ مقدار گلوکز و کلسترول خون بیش از مقادیر توصیه شده بوده وهمچنین فشار خون باال باشد، به عروق خونی بزرگ (بیماری عروق مغزی) و سایر بیماری های مربوط به عروق خونی (بیماری عروق محیطی) شوند. بیماری هایمربوط به عروق خونی یک بیماری پیش رونده است که سبب سخت شدن و تنگ شدن عروق به دلیل افزایش تدریجی رسوبات چربی و تشکیل پلاک می شود.

بیماری عروق کرونری رایج ترین شکل بیماری های قلبی است .خون، اکسیژن و سایر مواد مغذی پر اهمیت را به قلب می رساند. رگ های خونی که به قلب می روند ممکن است به صورت جزئی یا به طور کامل توسط رسوبات چربی بسته شوند. درد سینه (آنژین صدری) یا حمله قلبی زمانی اتفاق می افتد که جریان خونی که اکسیژن را به قلب می رساند، کند شده یا اساسا متوقف شود.

بیماری شرائین قلبی با گذشت زمان می تواند سبب ضعیف شدن ماهیچه قلب و ایجاد نارسائی قلبی شود، که در نتیجه قلب نمی تواند خون را به خوبی به سایر نقاط بدن برساند. این عارضه خود می تواند موجب آهنگ غیر عادی ضربان قلب شود.

سکته مغزی زمانی اتفاق می افتد که خون به قسمتی از مغز نرسیده و بافت مغز صدمه ببیند. عمده ترین عامل این عارضه بسته شدن رگ های خونی است. سکته می تواند سبب آسیب های فیزیکی مانند فلج شود، شخص را از نظر فکر کردن و صحبت کردن دچار مشکل نماید، و مشکلات احساسی برای بیمار بوجود آورد.

بیماری عروق محیطی زمانی اتفاق می افتد که عروق موجود در کشاله ران به وسیله رسوبات چربی تنگ شده و یا بسته شوند که این خود سبب کاهش خون رسانی به ران ها و پاها می شود. بیماری عروق محیطی در بسیاری از افراد دیابتی علائم یا نشانه های خاصی ندارد.

سایر افراد ممکن است نشانه های زیر را داشته باشند:

• درد ران به ویژه در هنگام راه رفتن و ورزش کردن، که پس از چند دقیقه استراحت کردن تسکین می یابد.
• بی حسی، سوزش و یا احساس سرما در قسمت های پایین ران و پا
• زخم ها یا عفونت های روی پاها و ران ها که به کندی بهبود می یابد.

ورزش های خاصی، مانند راه رفتن، می توانند هم برای درمان بیماری عروق محیطی و هم برای پیشگیری از آن مورد استفاده قرار گیرند. برخی داروها می توانند سبب فرونشاندن علائم بیماری شوند. در موارد پیشرفته ی بیماری، شخص ممکن است با عمل جراحی تحت معالجه قرار گیرد.

برای کاهش خطر آسیب به عروق خونی ، سعی کنید میزان قند خون ، فشار خون و کلسترول خون خود را در حد توصیه شده نگه دارید. برای این کار شما می بایست غذاهای سالم بخورید ، فعالیت فیزیکی داشته باشید، و از دارو استفاده نمایید. ترک سیگار برای کاهش این خطر بسیارضروری است.

دیابت و عفونت

بالا بودن گلوکزخون می تواند مقاومت شما را در مقابل عفونت کم کرده و سرعت بهبودی را کاهش دهد. دیابت و بیماری های مربوط به دهان زمانی که دیابت به خوبی کنترل نشود، مقادیر زیاد گلوکز در بزاق دهان سبب افزایش میزان باکتری در دهان و هم چنین خشکی دهان شود.

اگر میزان گلوکز خون برای مدت طولانی در سطح بالایی باقی بماند، مقاومت بدن را نسبت به عفونت کاهش داده و ممکن است بر روی لثه ها نیز تاثیر بگذارد.

بیماری های مربوط به بافت های نگه دارنده دندان در واقع به عفونت لثه ها و استخوان هایی اطلاق می شود که دندان ها را در جای خود محکم نگه می دارد. حتی اگر از دندان های مصنوعی استفاده می کنید، بایستی حداقل یکبار در سال به دندانپزشک خود مراجعه نمائید.

علائم و نشانه های مربوط به بیماری های دهان عبارتند از:

• لثه های قرمز و متورم یا لثه هایی که به آسانی خونریزی می کنند.
• تنفس بد و مزمن یا طعم بد داخل دهان
• هرگونه تغییر در وضعیت قرار گرفتن دندان های مصنوعی.

عفونت های قارچی/ برفک

برفک اصطلاحی است برای یک عفونت رایج که عامل آن یک قارچ شبه مخمر است. عفونت های مخمری عمدتا دیابت ارتباط مستقیمی دارند به ویژه زمانی که سطح گلوکز خون بسیار بالا است . موارد مزمن برفک گاهی اوقات می توانند جزء علائم اولیه دیابت به حساب آیند . برفک ممکن است در دهان، گلو، دستگاه گوارش، واژن و یا روی پوست پدیدار شود. برفک در قسمت های مرطوب بدن پیشرفت می کند.

به نظر می رسد برفک دهانی که یک عفونت قارچی در دهان می باشد اغلب در افراد دیابتی ایجاد می شود. این مسئله شامل کسانی که دارای دندان مصنوعی می باشند نیز می شود. برفک، لکه های سفید رنگی (گاهی اوقات لکه های قرمز رنگی) را در دهان به وجود می آورد، و ممکن است سبب بروز احساس سوزش و درد شدیدی بر روی زبان شما شود. برفک می تواند حس چشایی شما را تحت تاثیر قرار داده و عمل بلعیدن را برای شما دشوار کند. در زنان، برفک واژن یک عفونت رایج است. یکی از نشانه های معمول آن احساس خارش و درد در اطراف واژن می باشد.

عفونت های مجاری ادرار در افراد دیابتی رایج تر از دیگران است. عامل این عفونت ها میکروارگانیسم ها یا میکروب ها به ویژه باکتری ها می باشند.

نشانه ها و علائم این عفونت ها عبارتند از:

• تکرر ادرار حتی اگر به میزان چند قطره در یک نوبت باشد
• ادرار با بوی تند و رنگ تیره
• سوزش همراه با درد یا احساس سوختگی در هنگام ادرار کردن
• احساس پر بودن مثانه پس از ادرار کردن
• وجود خون در ادرار.

اگر به وجود هر یک از این عفونت ها مشکوک می باشید، بلافاصله به پزشک خود مراجعه نمایید.

دیابت و پاها

پیشگیری از قطع عضو پا

دیابت می تواند پاهای شما را به دو شکل تحت تاثیر قرار دهد. اولا دیابت ممکن است به اعصاب پا آسیب برساند، که شامل اعصابی می شود که به وسیله آنها درد، گرما و سرما را احساس می کنید و و نیز اعصابی که در هنگام وقوع صدمات احتمالی به شما هشدار لازم را میدهند.

دوما ممکن است مقدار خونی که وارد پاهای شما می شود در اثر بسته شدن رگ های خونی کاهش یابد. احتمال آسیب رسیدن به اعصاب و رگ های خونی در افرادی که برای مدت طولانی مبتلا به دیابت بوده اند یا کسانی که سطح گلوکز خون آن ها برای مدت بسیار زیادی بالا بوده است ، بیش از دیگران است.

توصیه می شود افراد مبتلا به دیابت حداقل هر ۶ ماه یکبار توسط یک متخصص بیماری های مربوط به پا یا یک دکتر مورد معاینه قرار گیرند.آنها می توانند یک برنامه منظم روزانه برای مراقبت از خودتان برای شما تهیه کنند تا خطر ایجاد جراحت و عوارض آن را کاهش دهد. همچنین بسیار ضروری است که پاهایتان را روزانه برای بررسی هرگونه مشکل احتمالی چک کنید.

از پاهای خود بدین شکل مراقبت کنید:

• سطح گلوکز خون خود را در حدی که توسط دکتر شما توصیه شده است، نگه دارید.
• با انجام برخی فعالیت های فیزیکی مانند راه رفتن به جریان گردش خون در پاهای خود کمک کنید.
• پاهای خود را خوب بشناسید.
– هر روز پاهای خود را بررسی کنید. در صورت نیاز، از آیینه استفاده کنید. لای انگشتانتان را نیز چک کنید.
– هر روز پاهای خود را با آب ولرم (نه داغ ) شستشو دهید. از یک صابون ملایم استفاده کنید و به آرامی و به طور کامل خشک کنید.
– هرگز پای خود را در داخل آب به مدت زیاد نگه ندارید.
– از یک کرم مرطوب کننده برای جلوگیری از خشکی پوست استفاده کنید.
– فقط ناخن انگشت های پای خود را زمانی بچینید که می توانید این کار را به طور ایمن انجام دهید . ناخن ها را به صورت صاف – نه به سمت گوشه ها – بچینید. و به آرامی لبه های تیز را سوهان بزنید.
• کفشی را انتخاب کنید که متناسب با فعالیتتان باشد. چین خوردگی های جورابتان را صاف کنید.
• کفش های خود را به طور منظم از نظر پوششش اضافی در قسمت بیرونی و از نظر قسمت های زبر و خشن در آستر داخلی چک کنید.
• با استفاده از کفش راحتی در خانه و پوشیدن کفش در ساحل دریا و استخر از آسیب رسیدن به پاها جلوگیری کنید.
• از تماس با اجسام خیلی داغ یا خیلی سرد مانند کیسه های آب داغ، بخاری، پتوی برقی، شن یا زمین داغ و دوش آب داغ بپرهیزید.
• از چکمه های عایق بندی شده برای گرم نگه داشتن پاهایتان در روزهای سرد استفاده کنید.
• مداوای میخچه و پدهای آغشته به دارو می توانند پوست را بسوزاند. خودتان برای مداوای میخچه اقدام نکنید و به متخصص بیماری های پا مراجعه کنید.
• در صورت مشاهده هرگونه تغییر یا بروز هر مشکلی در پاهایتان فورا به پزشک مراجعه نمایید.

دیابت و بارداری

برای داشتن یک بارداری سالم برای یک خانم مبتلا به دیابت، یک برنامه ریزی دقیق ضروری است. باید قبل از باردار شدن در مورد میزان مطلوب گلوکز خون در دوران بارداری، یا سایر مسائل مربوط به بارداری با پزشک یا متخصص دیابت صحبت کنید.

توجه: میزان مطلوب گلوکز خون در دوران بارداری باید اکیدا در این دوران شما به یک طرح برای کنترل دیابت نیاز دارید که در آن طرح، وعده های غذایی، فعالیت های فیزیکی و استفاده از داروهای دیابت (معمولا انسولین) را با هم هماهنگ می نمایید.

اگر بارداری شما بدون برنامه ریزی قبلی اتفاق بیفتد، باید بلافاصله پس از این که متوجه بارداری خود شدید به پزشک خود مراجعه نمایید.

چرا لازم است در ایام بارداری میزان گلوکز خون در سطح توصیه شده حفظ شود؟

کنترل خوب گلوکز خون، خطر پیدایش هر گونه ناهنجاری در شکل گیری اندام های جنین در ۱۲ هفته اولیه ی بارداری را کاهش می دهد. در طی دوران بارداری حفظ گلوکز خون در یک سطح خوب حائز اهمیت است زیرا در غیر اینصورت قند اضافی خون به جنین منتقل شده و سبب می شود جنین زیاد تر از حد معمول رشد کند. این مسئله خود باعث بروز مشکلات زیادی برای مادر در هنگام زایمان می شود.

پیشگیری از دیابت بارداری

چه کسی می تواند قبل و بعد و در طی دوران بارداری به شما کمک کند؟

غیر از پزشک دیابت شما، سایر متخصصانی که می توانند به شما کمک کنند عبارتند از:

• پزشک متخصص زنان و زایمان
• پزشک متخصص اطفال و نوزادان
• ماما یا قابله یا یک پرستار که به زنان در هنگام زایمان کمک می کند.

ورزش، به ویژه برای افراد مبتلا به دیابت ۲ ، یک عامل مهم در کنترل دیابت در زمان قبل و بعد و در حین بارداری است. به طور کلی شروع یک برنامه ورزشی سنگین در دوران بارداری، فکر خوبی نیست. ورزش های خوب برای دوران بارداری عبارتند از پیاده روی، اروبیک با شدت کم و شنا.

دیابت و احساسات و عواطف

بیماری های مزمن مانند دیابت می توانند تاثیر شدیدی روی عواطف شما داشته باشند زیرا همه جنبه های زندگی شما را تحت تاثیر قرار می دهند. عکس العمل های فیزیکی، روانی یا عاطفی فرد در هنگام تشخیص دیابت توسط پزشک، و توانایی مواجهه با آن می تواند تاثیر بسیاری بر روی بیماری دیابت شخص داشته باشد. از طرف دیگر، این عکس العمل ها ممکن است خانواده، دوستان، محیط کار و همکاران فرد مبتلا به دیابت را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

هنگامی که دیابت در یک فرد تشخیص داده می شود و آن شخص با دیابت زندگی می کند، احساسات متفاوتی را تجربه می کند. اقسام این احساسات عبارتند از:

• احساس گناه
• نا امیدی
• خشم
• ترس
• اضطراب
• افسردگی

بسیاری از مردم از اینکه به آن ها گفته شود که دارای مشکلات روحی یا عاطفی هستند خوششان نمی آید. متاسفانه آن ها این مشکلات را به عنوان یک ضعف به حساب می آورند و آنها را مایه خجالت خود می دانند. داشتن دیابت باعث افزایش خطر ابتلا به افسردگی می شود. با دکترتان درمورد احساسات خود صحبتکنید.

دیابت ورانندگی

کم یا زیاد بودن سطح گلوکز خون در افراد مبتلا به دیابت میتواند در توانایی رانندگی ایمن آن ها تاثیر بگذارد. افراد مبتلا به دیابت ممکن است دچار عوارضی مانند مشکلات بینایی، بیماری های قلبی یا آسیب های عصبی شوند، که این عوارض نیز می تواند بر توانایی رانندگی آنها تاثیر بگذارد. بسیار مهم و حیاتی است که افراد مبتلا به دیابت بدانند که در هنگام رانندگی، به منظور حفظ جان خود و دیگران باید چه تدابیری بیندیشند.

مسئله مهم و نگران کننده این است که در حین رانندگی سطح گلوکز خون پائین باشد. این حالت می تواند برتوانایی راننده در تمرکزکردن و واکنش نشان دادن در هنگام رانندگی تاثیر بگذارد. از طرف دیگر کاهش قند خون می تواند در هوشیاری فرد نیز تغییر ایجاد کند که ممکن است به از دست دادن کنترل خودرو منجر شود.

افرادی که داروی خاص و/ یا انسولین برای بیماری دیابت مصرف میکنند در معرض خطر هیپوگلیسمی (کاهش قند خون) می باشند. از دکتر خود یا مشاور دیابت خود بپرسید که آیا شما در معرض چنین خطری قرار دارید یا خیر.

قند خون بالا یا افزایش قند خون (هایپرگلیسمی) نیز می تواند بر توانایی رانندگی تاثیر بگذارد چون ممکن است باعث تار بینی، خستگی و کاهش تمرکز شود.

دیابت و مسافرت

داشتن دیابت به این معنا نیست که شما دیگر نباید به مسافرت بروید. برای اطمینان از اینکه سفر امن و لذت بخشی داشته باشید، حتما به یک برنامه ریزی از قبل نیاز دارید. یک برنامه ریزی خوب و مناسب ممکن است وقت گیر به نظر برسد اما این کار باعث می شود تا بتوانید بیشترین استفاده را از تعطیلات خود ببرید.

مسافرت با دیابت

برنامه سفر خود را با دکتر خود درمیان بگذارید. همچنین در رابطه با تغییر و تنظیم احتمالی مقدار داروهایتان در مواقع و شرایط خاصی که ممکن است در سفر با آنها روبرو شوید؛ مانند عبور از مناطق جغرافیائی با ساعات متفاوت، و یا ابتلا به اسهال یا تهوع، با آنها مشورت کنید.

• چندین نسخه تایپ شده از نامه ای مشتمل بر خلاصه برنامه مدیریت دیابت شما که توسط دکترتان امضاء شده باشد، در سفر به همراه داشته باشید. در این نامه باید جزئیات مربوط به داروها، وسایلی که برای مصرف دارو استفاده می کنید (در صورت کاربرد) و تجهیزات مورد نیاز برای آزمایش میزان قند خونتان ذکر شده باشد. چیزهای دیگری که باید در سفر به همراه داشته باشید شامل نسخه برای تمام داروهائی که مصرف می کنید (نام شما به وضوح در آن قید شده باشد)، اطلاعات مربوط به تماس با پزشکان ، نام و نوع داروهایتان و مشخصات لازم برای تماس در مواقع اضطراری  میباشد.

• نوار تست، انسولین، سرنگ، قلم و تجهیزات دیگر مربوط به دیابت را بیشتر از آنچه برای سفر نیاز دارید با خود ببرید. در صورت  امکا ، یک دستگاه سنجش قند خون اضافی همراه داشته باشید تا در صورت گم شدن یا خراب شدن دستگاهی که از آن استفاده می کنید، دچار مشکل نشوید.

• بسته به نوع سفر و مقصد تان، شما ممکن است نیاز به یک کیف مسافرتی عایق دار برای حمل انسولین داشته باشید.

• یک ظرف کوچک استاندارد مخصوص نگهداری اشیای تیز برای نیشتر و سرنگ با خود ببرید. بعضی از شرکت هواپیمائی، هتل ها و فرودگاه ها خدمات دفع وسایل تیز ارائه میدهند.

• انسولین، سرنگ ، قلم و تجهیزات مربوط به تست انسولین را در ساک دستی خود بگذارید. انسولین را در چمدانی که معمولا قسمت بار هواپیما حمل میشود قرار ندهید، زیرا درجه حرارت درآن قسمت کنترل شده نیست و ممکن است انسولین آسیب ببیند و یا گم شود.

• قبل از سفر با هواپیما، تدابیر خاص ایمنی موجود در شرکت هواپیمائی که با آن مسافرت می کنید را چک کنید، زیرا این ها چیزهایی هستند که دچار تغییر می شوند.

• مقررات گمرگ در کشورهای مختلف با هم فرق دارد. بنابراین بهتر است قبل از سفر با سفارت کشوری که قصد سفر به آن را دارید تماس بگیرید.

• قبل از سفر به برخی کشورها، تزریق واکسن های خاصی توصیه می شود. اطلاعات مربوط به واکسیناسیون را می توانید از دکترتان به دست آورید.

• انتظار برای سفر، فشار روانی یا استرس سفر، و یا تغییر در روال روزمره زندگی در هنگام سفر ممکن است میزان گلوکز یا قند خون را تحت تاثیر قراردهد، بنابراین ممکن است لازم باشد در ایام مسافرت سطح قند خون خود را بیشتر از مواقع دیگر بررسی و کنترل کنید.

• در مورد زمانهای سرو غذا و مواد غذایی که در طول پرواز سرو می شود، با شرکت هواپیمائی خود تماس بگیرید. همچنین توصیه می شود که شما مقداری غذای سبک سفری حاوی کربوهیدرات به همراه داشته باشید تا در صورت تاخیر غیر منتظره سروغذا یا دوست نداشتن غذای هواپیما از غذای خود مصرف کنید. اگر انسولین را همراه با وعده های غذاییتان استفاده می کنید، انسولین خود را تا زمانی که غذایتان می رسد تزریق نکنید.

• برای پیشگیری از لخته شدن خون، در فواصل منظم در داخل کابین راه بروید و به انجام تمرینات ورزشی روی صندلی مبادرت ورزید. مقدار زیادی آب بنوشید. ممکن است دکتر شما را به پوشیدن جوراب محافظ توصیه کند.

• اگر در مسافت های طولانی رانندگی میکنید، حتما خود را هم قبل از سفر و هم در طول سفر اندازه گیری کنید.
• یک جعبه کمک های اولیه سفری برای استفاده در هنگام بروز بیماری یا آسیب دیدگی جزئی با خود حمل کنید.

[wp_ulike]
دکتر رضا مطلوب فوق تخصص جراح عروق

دکتر رضا مطلوب فوق تخصص جراح عروق

دکتر رضا مطلوب، دارای تخصص جراحی عمومی و فوق تخصص جراحی عروق و اندوواسکولار از دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

نظر خود را بنویسید

مشخصات شما منتشر نخواهد شد. فیلد هایی که با * مشخص شده اند را باید تکمیل کنید.

زنبیل خرید